کلرزدایی زیستی ترکیبات آلیفاتیک کلردار تری کلرواتیلن، دی کلرومتان و ۱و۲- دی کلرواتان از محلول آبی با استفاده از باکتری هوازی اسفینگوپیکسیس اومارینسیس

اهداف: ترکیبات آلی حاوی کلر یکی از خطرناک ترین ترکیبات آلاینده آب در مناطق صنعتی هستند. هدف مطالعه حاضر حذف زیستی ترکیبات آلیفاتیک کلردار تری کلرواتیلن، دی کلرومتان و ۱و۲-دی کلرواتان در محلول آبی با استفاده از باکتری بومی اسفینگوپیکسیس اومارینسیس بود. مواد و روش ها: در مطالعه تجربی حاضر از ترکیبات آلیفاتیک کلردار دی کلرومتان، تری کلرواتیلن و ۱و۲-دی کلرواتان با خلوص آزمایشگاهی ۹۹/۹% استفاده شد. برای تعیین رشد سلولی از اندازه گیری کدورت محیط کشت در طول موج ۶۰۰نانومتر، دستگاه طیف سنجی مرئی- فرابنفش به کار رفت. اندازه گیری مقدار یون کلراید آزادشده به وسیله دستگاه یون آنالایزر الکترود گزینشی یونی صورت گرفت. نمونه باکتری زنده به محیط کشت نوترینت براث تلقیح و در دمای °C۳۰ و دور rpm۱۵۰ به مدت ۲۴ساعت گرمخانه گذاری شد. یافته ها: سرعت کلرزدایی هر یک از ترکیبات تری کلرواتیلن، دی کلرومتان و ۱و۲-دی کلرواتان در محیط آبی در غلظت ۲/۵میلی مولار توسط این باکتری به ترتیب ۱/۳، ۱/۰۵ و h.mg/l۰/۶۳ به دست آمد. افزودن گلوکز و عصاره مخمر به محیط کشت، موجب افزایش سرعت رشد باکتری و همچنین سرعت کلرزدایی آنها به ترتیب به ۳/۲۸، ۱/۶۷ و mg/l.h۰/۹ شد. بیشترین کلرزدایی در شرایط آزمون، در غلظت ۲/۵میلی مولار به دست آمد و بیشترین کلرزدایی در مرحله رشد نمایی باکتری رخ داد. نتیجه گیری: باکتری اسفینگوپیکسیس اومارینسیس توانایی حذف ترکیبات آلیفاتیک کلردار را دارد و می تواند روی ترکیبات دیرتخریب پذیر تری کلرواتیلن، دی کلرومتان و ۱و۲-دی کلرواتان به عنوان تنها منبع کربن رشد کند و موجب کلرزدایی آنها شود. این سویه بیشترین رشد و بازدهی حذف زیستی را در حذف دی کلرومتان، به عنوان تنها منبع کربن و در کنار گلوکز و عصاره مخمر به عنوان هم-سوبسترا دارد.

کلیدواژه ها:

Dechlorination ، Trichloroethylene ، Dichloroethane ، Dichloromethane ، Sphingopyxix Bacteria ، کلرزدایی ، تری کلرواتیلن ، دی کلرواتان ، دی کلرومتان ، باکتری اسفینگوپیکسیس