مدلی برای رفع آسیب های ارزشیابی توصیفی پایه ششم

ارزشیابی توصیفی به عنوان یک روش نوین در آموزش، به ویژه در دوره ابتدایی، برای ارزیابی دقیق تر پیشرفت های تحصیلی دانش آموزان در پایه ششم استفاده می شود. هدف این مقاله شناسایی آسیب ها و مشکلات موجود در اجرای ارزشیابی توصیفی در شهرستان چابهار و ارائه مدل پیشنهادی برای رفع این مشکلات است. تحقیق حاضر به صورت توصیفی-تحلیلی و با استفاده از روش های کیفی انجام شده است. داده ها از طریق مصاحبه با معلمان پایه ششم، کارشناسان آموزش وپرورش و بررسی مستندات موجود جمع آوری گردید. یافته ها نشان دادند که مشکلاتی مانند کمبود منابع آموزشی، عدم آموزش کافی برای معلمان، نبود زیرساخت های فناوری و محدودیت های زمانی از جمله چالش های اصلی در اجرای ارزشیابی توصیفی هستند. در این تحقیق، مدل پیشنهادی شامل آموزش مستمر معلمان، استفاده از ابزارهای دیجیتال برای جمع آوری و تحلیل داده ها، و مدیریت زمان به صورت بهینه است. نتایج این تحقیق نشان می دهند که با به کارگیری این مدل، می توان مشکلات موجود را کاهش داد و فرآیند ارزشیابی را بهبود بخشید. در نهایت، پیشنهاداتی برای سیاست گذاران آموزشی، مدیران و معلمان جهت بهبود اجرای ارزشیابی توصیفی ارائه گردید.

کلیدواژه ها:

ارزشیابی توصیفی ، آسیب شناسی ، پایه ششم ، آموزش وپرورش.