پیش بینی رشد پس از سانحه نیابتی بر اساس انعطاف پذیری شناختی و ارزیابی مجدد شناختی در پرستاران ارائه دهنده خدمات به آسیب دیدگان زلزله کرمانشاه

زمینه و هدف: زلزله یکی از بلایای طبیعی است که علاوه بر آسیب ‎ به بازماندگان می تواند پیامدهای مثبتی هم داشته باشد. از آن جمله می‫توان به رشد پس از سانحه نیابتی اشاره کرد که به عنوان پیامد روانشناختی مثبت مواجهه غیرمستقیم با رویداد آسیب زا شناخته می‫شود. این پژوهش با هدف پیش بینی رشد پس از سانحه نیابتی بر اساس انعطاف پذیری شناختی و ارزیابی مجدد شناختی در پرستاران ارائه دهنده خدمات به زلزله زدگان کرمانشاه انجام شد. روش کار: این مطالعه از نوع توصیفی همبستگی است. جامعه آماری شامل پرستاران ارائه دهنده خدمات به زلزله زدگان کرمانشاه در سال ۱۳۹۶ بود که از میان آنها ۱۸۱ نفر به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. برای جمع‫آوری داده ها از پرسشنامه های رشد پس از سانحه تدسچی و کالهون (۱۹۹۶)، انعطاف پذیری شناختی دنیس و وندروال (۲۰۱۰) و تنظیم شناختی هیجان گرنفسکی و همکاران (۲۰۰۱) استفاده شد. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از آزمون‫های ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون همزمان در نرم افزار SPSS-۲۵ انجام شد. یافته ها: نتایج نشان داد بین ارزیابی مجدد شناختی و انعطاف پذیری شناختی با رشد پس از سانحه نیابتی، همبستگی مثبت و معناداری وجود دارد. بر اساس نتایج تحلیل رگرسیون، ارزیابی مجدد شناختی و انعطاف پذیری شناختی از پیش‫بینی‫کننده‫های رشد پس از سانحه نیابتی شناخته شدند (۰/۰۵انعطاف پذیری شناختی و ارزیابی مجدد شناختی را در پیش‫بینی رشد پس از سانحه نیابتی در پرستاران نشان داد، بنابراین از طریق افزایش انعطاف پذیری شناختی و آموزش ارزیابی مجدد شناختی می‫توان به رشد روانی پرستاران کمک کرد.

کلیدواژه ها:

Vicarious Post Traumatic Growth ، Cognitive Flexibility ، Cognitive Reappraisal ، Nurse ، رشد پس از سانحه نیابتی ، انعطاف پذیری شناختی ، ارزیابی مجدد شناختی ، پرستاران