بررسی سطح آگاهی، نگرش و عملکرد بهورزان شهرستان خرم آباد نسبت به آلودگی هوای داخل ساختمان و همبستگی آن ها با عوامل جمعیت شناختی بهورزان

مقدمه: کیفیت هوای داخل خانه، یکی از مهم ترین عوامل موثر بر سلامتی و رفاه افراد جامعه است و در صورت آلودگی، می تواند موجب بروز بسیاری از بیماری ها گردد. در پژوهش حاضر، میزان آگاهی، نگرش و عملکرد بهورزان شهرستان خرم آباد نسبت به آلودگی هوای داخل منازل و همبستگی آن ها با عوامل جمعیت شناختی بررسی گردید. روش ها: این مطالعه مقطعی از نوع توصیفی- تحلیلی بود که در سال ۱۴۰۰ با استفاده از پرسش نامه محقق ساخته جهت سنجش میزان آگاهی، نگرش و عملکرد بهورزان شاغل در خانه های بهداشت شهرستان خرم آباد انجام شد. بر این اساس، کل بهورزان تحت پوشش مرکز بهداشت خرم آباد (۱۴۹ نفر) وارد تحقیق شدند و پس از توجیه شدن، ۱۴۰ نفر از آن ها پرسش نامه را تکمیل نمودند. در نهایت، داده ها با استفاده از آزمون های Independent t، ANOVA و ضریب همبستگی Pearson در نرم افزار SPSS مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافته‎ها: میانگین نمرات آگاهی، نگرش و عملکرد بهورزان در مورد کیفیت هوای داخل منازل به ترتیب ۸۲/۱۷، ۸۵/۵۱ و ۵۰/۶۰ بود. اختلاف معنی داری بین نمرات آگاهی، نگرش و عملکرد بهوزران زن و مرد وجود نداشت (۰۵/ < P). میزان تحصیلات بهورزان با نمرات آگاهی و عملکرد آن ها ارتباط معنی داری را نشان داد؛ به طوری که بیشترین نمرات آگاهی، نگرش و عملکرد در بهورزان با مدرک کارشناسی و بالاتر مشاهده شد؛ در حالی که بین نمرات آگاهی، نگرش و عملکرد با سن و سابقه کار رابطه معنی داری به دست نیامد. نتیجه‎گیری: با توجه به پایین بودن آگاهی بهورزان در مورد آلودگی هوای داخل ساختمان و به دلیل اهمیت شغل بهورز در انتقال اطلاعات بهداشتی به افراد جامعه، برگزاری دوره های آموزشی در مورد کیفیت هوای داخل ساختمان به منظور بالا بردن سطح آگاهی بهورزان، لازم و ضروری به نظر می رسد.

کلیدواژه ها:

Indoor air pollution ، Knowledge ، Attitude ، Performance ، Health personnel ، آلودگی هوای داخل ساختمان ، آگاهی ، نگرش ، عملکرد ، کارکنان سلامت