ارزیابی اقدامات تشخیصی و درمانی انجام شده در مبتلایان به درد مداوم ایدیوپاتیک صورت قبل از تشخیص قطعی

چکیدهمقدمه: درد مداوم ایدیوپاتیک صورت (PIFP) یکی از دردهای مزمن ناحیه دهان فک و صورت است که همواره تشخیص صحیح آن به دلایلی، با چالش­های زیادی مواجه است.  در این مطالعه اقدامات تشخیصی ودرمانی انجام شده در مبتلایان را قبل از تشخیص قطعی ارزیابی کردیم.مواد و روش ها: این مطالعه توصیفی مقطعی شامل بیماران مراجعه کننده به کلینیک درد دانشکده دندانپزشکی مشهد از اردیبهشت تا اسفند ۱۴۰۲ بود که تشخیص PIFP دریافت کردند. علاوه بر اطلاعات دموگرافیک، میانگین زمان بین شروع علائم تا تشخیص نهایی، تعداد مشاوره قبل از تشخیص و سابقه اقدامات تشخیصی و درمانی برای تسکین درد، ثبت شدند. از آزمون همبستگی اسپیرمن برای بررسی وجود ارتباط بین زمان تاخیر تشخیص و سن بیماران، تعداد جلسات قبلی و نمره شدت درد استفاده شد. بررسی رابطه بین تاخیر تشخیص و متغیرهای کیفی با استفاده از آزمون من ویتنی یو یا کروسکال والیس با سطح معنی داری ۰۵/۰ انجام شد.یافته ها: در این مطالعه، ۵۶  بیمار  (۱۴ مرد و ۴۲ زن) با  میانگین سنی  ۶۸/۱۴±۱۴/۴۹ سال شرکت کردند.  میانگین مدت زمان تاخیر تشخیص ۴۵/۱۷± ۳۷/۲۲ ماه بود. بیماران  قبل از  تشخیص قطعی به طور میانگین ۵۳/۶± ۴۱/۶ بار به پزشک یا دندان پزشک مراجعه کرده بودند  و به طور متوسط ۹۴/۰ ±  ۲۵/۲ دسته دارویی مصرف کرده بودند .بر اساس آزمون همبستگی  اسپیرمن، تعداد بیشتر مشاوره قبل از تشخیص قطعی با زمان طولانی تر مراجعه به کلینیک درد ارتباط مثبت و معنی دار داشت (p=۰.۰۱۲, r= ۰.۳۳۵). بقیه فاکتورهای مورد مطالعه با زمان تاخیر تشخیص ارتباط معنی داری نداشتند (۰۵/۰)نتیجه­ گیری:  مطالعه ما  نشان داد اکثر بیماران  در تلاش برای تسکین درد تحت اقدامات دندانپزشکی قرار گرفته  بودند. علیرغم مراجعات متعدد بیماران  به دندانپزشکان عمومی درصد بسیار کمی از بیماران به کلینیک درد ارجاع شدند. بنابراین شاید بتوان گفت که  در مطالعه ما تاخیر حرفه ای در تاخیر تشخیص  نقش مهمی داشته است .

کلیدواژه ها:

کلمات کلیدی: درد ایدیوپاتیک مداوم صورت ، درد آتیپیک صورت ، اشتباهات تشخیصی