حقوق بشردر آینه نهج البلاغه

آنچه امروزه به عنوان حقوق بشر در جوامع غربی مطرح است چیز تازه ای نیست بلکه با مقارنه و مقایسه ای ابتدایی بین آن و آنچه در متون مقدس ادیان الهی به ویژه در اسلام و نهج البلاغه امیر بیان علی علیه السلام و بالاخص در نامه آن حضرت به مالک ااشتر آمده، روشن می شود که اولا گوی سبقت در این عرصه مربوط به ادیان الهی به خصوص دین اسلام و دو منبع کتاب و سنت است و ثانیا آنچه در حقوق بشر غربی وارد شده به جهت وجود خلا ای تئوریک و انحرافات اعتقادی و اخلاقی در غرب، از کاستی های جدی نسبت به آنچه در منابع دینی آمده، برخوردار است. با توجه به آنچه در تعریف حقوق بشر خواهد آمد مبنی بر اینکه مقصود از آن، حقوقی است که مسئولیت احقاق و تامین آن برای توده مردم، با حاکم و امام جامعه است حکمت و مصلحت در این دیده شده که روی نامه امیر مومنان به مالک اشتر متمرکز شویم بر این اساس و با تمرکز روی این نامه عناوین دهگانه ای استخراج شده که عبارتند: از (۱ حق تامین نیازهای اقتصادی (۲ حق تامین نیازهای امنیتی، نظامی و دفاعی (۳ حق اصلاح امور اجتماعی و فرهنگی (۴ حق رفاه و آبادی شهرها (۵ حق رفاه و آبادی بشهرها (۶ حق ارضاءعواطف انسانی (۷ حق آرامش روحی و روانی (۸ حق ستر عورات و حفظ آبرو (۹ حق رعایت عدل و انصاف (۱۰: حق برقراری امنیت. در تعدادی از این حقوق راهکارهای تامین و احقاق آن حق نیز از عهدنامه استخراج شده است. روش این تحقیق کتابخانه ای است و داده های پژوهش با ابزار فیش برداری گردآوری و مورد تحلیل و بررسی قرار گرفته است.

کلیدواژه ها:

حقوق ، حقوق بشر ، امیر مومنان ، نهج البلاغه ، مالک اشتر و عهدنامه مالک اشتر