«اعتبار سنجی دعای غدیربا تاکید بر سبک شناسی لایه ی فکری»

دعا، قرآن صاعدی است که افزون بر تعلیم چگونگی ارتباط خلق با خالق، رهنمای اصلاح فرد و جامعه در تعیین مسیر درست زندگی و نیل به حقیقت بندگی است. در این میان بهره حداکثری از دعاهای ائمه (ع)، به عنوان گنجینه ای ارزشمند، در گرو اعتبارسنجی و شناخت گفتمان حاکم بر متن آن هاست. پژوهش توصیفی تحلیلی حاضر با بررسی دعای امام صادق (ع) در روز عید غدیر و استفاده از اسناد کتابخانه ای با محوریت تحلیل ادبی ثقلین، مسئله ی سنجش اصالت ادبی این دعا را از جنبه ی سبک شناخت فکری دنبال کرده است. یافته های تحقیق بیان گر آن است که دعای غدیر متن ادبی گراسنگی است که درنگ بر سازه و محتوای آن، راه به سوی اصالت صدوری اش دارد. وحدت موضوعی با محوریت ولایت امام علی (ع) بر این دعا حاکم بوده و تاثیرپذیری صریح و تلویحی از قرآن به طرز چشمگیری در آن مشهود است. امام صادق (ع) با تاکید بر صفات امیرالمومنین (ع) و تناسب کاربست آن با موضوع ولایت، و استفاده معنادار از پدید تکرار کلید-واژه های «وحدت، بیعت، ندا، تولی و تبری، اخلاص» مفهوم محوری متن را تایید می نمایند.

کلیدواژه ها:

دعای غدیر ، اعتبار سنجی ، سبک شناسی لایه ای ، لایه فکری ، امام صادق (ع)