اوصاف ثبوتیه و سلبیه خداوند از منظر نهج البلاغه

یکی از مسائل بسیار مهم بعد از اثبات وجود خداوند بحث درباره صفات الهی است که از اهمیت فراوانی در مبحث خداشناسی برخوردار بوده و امری مسلم و تردیدناپذیر است و از طرفی چون بنده را به ذات خالق راهی نیست ، همواره کوشیده درمسیرشناخت صفات پروردگار گام برداشته تا بتواند باریتعالی را از طریق صفاتش بشناسد. لذا با بررسی خطبه ها ، نامه ها و حکمت های حضرت علی (ع ) درذیل نهج البلاغه ، با روش توصیفی وتحلیلی از راه جمع آوری اسنادی، آنچه که از برخی صفات ثبوتیه و سلبیه الهی بررسی شد ، معلوم گردید که در فرازهای متعددی از سخنان حضرت علی (ع ) به این مساله تصریح شده که ازلیت حق تعالی را آغازی نیست و ابدیتش را پایانی نه . او نخستین است و پیوسته بوده و ماناست و سرآمدی ندارد. درباره او کی ؟ و یا لفظ (تا) را نمی توان به کاربرد. و در انتها اینکه ذات اقدس حق در وصف نیاید وخرد عاجز از توصیف است .

کلیدواژه ها:

خدا ، صفات ثبوتیه ، صفات سلبیه ، نهج البلاغه