جایگاه دیپلماسی نظامی در نهج البلاغه

دیپلماسی یکی از مفاهیم اساسی در علم سیاست می باشد که امروزه دارای شاخه های متعددی می باشد که یکی از آنها دیپلماسی نظامی است . پژوهش حاضر در پی پاسخ به این سوال است که جایگاه دیپلماسی و به ویژه دیپلماسی نظامی در نهج البلاغه چه می باشد. یافته های پژوهش نشان داد که تامین امنیت و دفع تهدید در زندگی بشر از مهم ترین مولفه های راهبرد نظامی نهج البلاغه بوده است که با بررسی مفاهیم والای نهج البلاغه توجه به قدرت سخت و قدرت نرم جهت دفع تهدیدات مورد توجه قرار گرفته است که یک جنبه آن دیپلماسی می باشد. در واقع از دیدگاه امام علی (ع ) بر اساس نامه ۵۳ در نهج البلاغه آن حضرت بر توسل به صلح و راهکارهای مسالمت جویانه و عدم تمایل به درگیری و نزاع تاکید دارند و در راهبرد دیپلماسی نظامی نهج البلاغه تاکید بر جنگ صرفا جهت دفاع و بازدارندگی می باشد و آن حضرت بر مذاکره و گفتگو و دیپلماسی بر اساس اصول اسلامی جهت حل اختلاف توجه ویژه نموده اند. روش پژوهش حاضر به صورت توصیفی - تحلیلی می باشد

کلیدواژه ها:

نهج البلاغه ، امام علی (ع ) ، دیپلماسی ، دیپلماسی نظامی ، راهبرد نظامی ، امنیت ، تهدید سیاسی