اثربخشی برنامه کوچینگ مبتنی بر کارکرد اجرایی بر حل مسئله اجتماعی نوجوانان دارای اختلالADHD

اهداف: نوجوانان دارای اختلال نقص توجه بیش فعالی به دلیل مشکلات گسترده در کارکردهای اجرایی چالش های وسیعی را در حل مسایل اجتماعی روزمره خود دارد. کوچینگ به عنوان یک روش درمانی مکمل در کنار روشهای سنتی می تواند نقش بسزایی در بهبود این جالش ها داشته باشد.روش مطالعه : پژوهش حاضر، از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون- پس آزمون بود. نمونه مورد مطالعه شامل جامعه این پژوهش شامل تمامی نوجوانان۱۲-۱۸ ساله دارای اختلال ADHD در شهر بابل بودند. با توجه به ماهیت پژوهش و نوع مداخله تعداد۲۵ نفر از نوجوانان دارای اختلال ADHD با نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند و با توجه به ملاک های ورود به پژوهش ، در نهایت ۲۱ نفر به عنوان نمونه نهایی انتخاب شدند که از این میان به روش گزینش تصادفی ۱۰ نفر به عنوان گروه آزمایش و ۱۱ نفر به عنوان گروه کنترل جایدهی شدند.برای جمع آوری داده ها از فرم کوتاه پرسشنامه تجدیدنظر شده حل مسئله اجتماعی (SPSI-R) توسط دزوریلا، نیزو و مایدائو-الیورز(۲۰۰۲) استفاده شد. گروه آزمایش طی طی ۱۲ جلسه ۲ ساعته به صورت ۲ روزدر هفته مورد مداخله قرار گرفتند و تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از تحلیل کواریانس انجام شد.یافته ها: نتایج تحلیل کواریانس نشان داد که برنامه کوچینگ مبتنی بر کارکرد اجرایی بر مولفه های حل مسئله اجتماعی نوجوانان دارای اختلال ADHD موثر است (۰۵/۰.(p<نتیجه گیری : با توجه به ارتباط کارکرد های اجرایی و مهارت های شناختی ، آموزش این کارکرد ها با ساختاری روش کوچینگ می تواند سبب بهبود حل مهارتهای حل مسئله اجتماعی در نوجوانان دارای اختلال ADHD گردد.