رابطه سبک های فرزندپروری والدین در شکل گیری هویت اجتماعی با پیشرفت تحصیلی دانشجویان

زمینه و هدف: سبک های فرزندپروری والدین به طور مستقیم بر شکل گیری هویت اجتماعی فرزند تاثیر می گذارد. سه سبک اصلی فرزندپروری شامل سبک دلبستگی ، سبک دستورالعملی و سبک مشارکتی هستند. سبک دلبستگی ، شامل پذیرش و عشق به فرزند، توجه به نیازهای آن و حمایت از آن است . این سبک فرزندانی با هویت قوی و خودمختار، با اعتماد به نفس بالا، عملکرد تحصیلی موفق و رضایتمندی زندگی را ترجیح می دهند. سبک دستورالعملی ، شامل محدودیت و کنترل بیش از حد، انتظارات بالا و تنبیه های فراوان است . این سبک به همراه هویت کمتر قوی ، کاهش اعتماد به نفس ، مشکل در برقراری روابط اجتماعی و کاهش موفقیت تحصیلی مرتبط است . سبک مشارکتی ، شامل مشارکت در تصمیم گیری ، ارائه انگیزه و تشویق به خودمختاری است . این سبک با هویت قوی ، اعتماد به نفس بالا، موفقیت تحصیلی و رضایتمندی زندگی مرتبط است .مواد و روشها: روش این پژوهش با توجه به هدف آن از نوع تحقیقات بنیادی و از لحاظ شیوه گردآوری دادهها به صورت توصیفی بودهاست . جامعه پژوهش حاضر را تمامی اولیاء دانشجویان مقطع کارشناسی روانشناسی دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکز که در سال تحصیلی ۱۴۰۳ -۱۴۰۲ در حال تحصیل بودند تشکیل می شود. برای انتخاب نمونه از روش نمونه گیری تصادفی ساده استفاده شد. در نهایت ، تعداد ۵۴ نفر در نمونه در پژوهش شرکت کردند.یافته ها: متغیرهای مورد پژوهش پارامتریک می باشند و جهت بررسی همبستگی از همبستگی پیرسون استفاده می کنیم . براساس اطلاعات همبستگی بین انگیزه تحصیلی و شیوه فرزندپروری آزادگذاری به صورت مثبت بوده و میزان آن ۲۲۶.۰ می باشد. طبق اطلاعات جدول این همبستگی در سطح معناداری ۰۵.۰ معنادار نبوده و بین روش فرزندپروری آزادگذاری و انگیزه تحصیلی ، همبستگی ضعیف وجود دارد.نتیجه گیری : با بررسی روشهای مختلف فرزندپروری در ایجاد انگیزه تحصیلی دانشجویان به این نتیجه رسیدیم بهترین روش برای تربیت فرزندان شیوه اقتدار منطقی می باشد یعنی والدین علی رغم عدم دیکته کردن مسائل به فرزندان و بدون آزادگذاری بیش از حد آنها می توانند بیشترین انگیزه را در راستای تحصیل برای آنها فراهم سازند.

کلیدواژه ها:

سبک فرزند پروری ، هویت اجتماعی ، پیشرفت تحصیلی ، بالبی