بررسی مکانی تغییرات اقلیمی و تاثیر آن بر تبخیر-تعرق مرجع در ایران

تغییرات اقلیمی به عنوان یکی از چالش های عمده زیست محیطی قرن بیست و یکم شناخته می شود که تاثیرات گسترده ای بر منابع طبیعی، به ویژه منابع آب، دارد. بنابراین این پژوهش به بررسی تغییرات اقلیمی و تاثیرات آن بر تبخیر-تعرق مرجع در ایران طی دوره ای پنجاه ساله (۱۹۶۰ تا ۲۰۲۰) می پردازد. به منظور تحلیل این تغییرات، از شاخص دومارتن به عنوان ابزاری برای طبقه بندی اقلیمی و رابطه فائو پنمن مانتیث برای محاسبه تبخیر- تعرق مرجع استفاده گردید. داده های مورد نیاز از مجموعه داده های ERA۵-Land استخراج گردید. نتایج نشان داد که افزایش قابل توجه در مساحت اقلیم خشک و کاهش قابل توجه در اقلیم های نیمه مرطوب، مرطوب و بسیار مرطوب در طول زمان اتفاق افتاده است. همچنین، تحلیل روند تبخیر - تعرق مرجع بر اساس معادله فائو پنمن مانتیث، نوسانات فصلی مشهودی را نشان می دهد، در حالی که میانگین بلندمدت تبخیر- تعرق مرجع تغییرات عمده ای نداشته است. این نتایج بیانگر تاثیرات جدی تغییرات اقلیمی بر منابع آبی کشور و لزوم برنامه ریزی های راهبردی برای مدیریت پایدار منابع آب است.

کلیدواژه ها:

دومارتن ، ERA۵-Land ، تبخیر-تعرق مرجع