The Effectiveness of Rehabilitation Exercises With and Without Counseling Patterns on the Visual and Auditory Working Memory of Students With Writing Disorders

مقدمه: پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی تمرینات توان بخشی با و بدون الگوهای مشاوره ای بر حافظه فعال دیداری و شنیداری دانش آموزان دارای اختلال نوشتن انجام گردید. روش پژوهش: پژوهش از نوع کاربردی و نیمه آزمایشی بود که به صورت پیش آزمون و پس آزمون با گروه کنترل انجام شد. جامعه آماری پژوهش شامل دانش آموزان دختر دارای اختلال نوشتن پایه ششم مدارس دولتی عادی در منطقه ۴ شهر کرج بود. بدین منظور ۴۵ نفر از بین جامعه آماری به صورت تصادفی در سه گروه ۱۵ نفری (گروه تمرین توانبخشی، گروه تمرین توانبخشی+مشاوره، و گروه کنترل) قرار گرفتند. در مراحل پیش آزمون و پس آزمون از آزمون حافظه فعال دیداری و شنیداری (وکسلر، ۱۹۸۶)، استفاده گردید. مداخلات توانبخشی در ۱۰ جلسه ۶۰ دقیقه ای برای گروه توانبخشی به صورت گروهی اجرا شد. جلسات مشاوره ای نیز در ۸ جلسه ۶۰ دقیقه ای برای گروه مشاوره اجرا گردید. جهت تجزیه و تحلیل داده ها از آزمون تحلیل کواریانس چندمتغیری (مانکووا) و آزمون تعقیبی بونفرونی در محیط نرم افزار SPSS-۲۶ در سطح ۰۵/۰ استفاده گردید. یافته ها: تمرینات توان بخشی با و بدون الگوهای مشاوره ای بر بهبود حافظه فعال دیداری و شنیداری دانش آموزان دارای اختلال نوشتن، تاثیر معنادار دارد (۰۵/۰>P). با این حال، تمرینات توان بخشی با الگوهای مشاوره ای تاثیر بیشتری نسبت به تمرینات توان بخشی بدون الگوهای مشاوره ای بر بهبود حافظه فعال دیداری و شنیداری دانش آموزان دارای اختلال نوشتن داشت (۰۵/۰>P). بحث و نتیجه گیری: درصورتی که از الگوهای مشاوره ای در کنار تمرینات توان بخشی استفاده شود، می توان بهبود حافظه فعال دیداری و شنیداری را در دانش آموزان دارای اختلال نوشتن شاهد بود.

کلیدواژه ها:

rehabilitation exercises ، counseling patterns ، visual and auditory working memory ، writing disorder ، تمرینات توان بخشی ، الگوهای مشاوره ای ، حافظه فعال دیداری و شنیداری ، اختلال نوشتن