نقش داستان های مثنوی و معنوی در ترویج آداب اخلاق و فضیلت

این مقاله به بررسی نقش داستان های مثنوی معنوی مولانا در ترویج آداب اخلاقی و فضیلت های انسانی می پردازد. مثنوی معنوی، اثری برجسته در ادبیات عرفانی فارسی، به وسیله بیانات حکیمانه و داستان های آموزنده اش، اصول انسانی و اخلاقی بی بدیلی را ارائه می دهد. ما در این پژوهش از روش شناسی مروری استفاده کرده ایم تا تاثیرات این داستان ها را در زمینه های تربیتی و اخلاقی تحلیل کنیم.  داستان های مثنوی مولانا جلال الدین رومی نه تنها ابزاری برای انتقال آموزه های اخلاقی هستند، بلکه به عنوان یک منبع غنی برای ترویج فضائل انسانی و دینی عمل می کنند. این آثار با ارائه حکایات جذاب و آموزنده، به شکل گیری ارزش های اخلاقی در جامعه کمک شایانی کرده اند

کلیدواژه ها:

مثنوی معنوی ، اخلاق ، فضیلت ، مولانا ، ادبیات عرفانی