ارتباط بین سلامت اجتماعی و سلامت معنوی در سالمندان دیابتیک استان گلستان در سال ۱۴۰۲

مقدمه و هدف: در جهان امروز مراقبت و سلامتی در ابعاد مختلف در قشر سالمندان یکی از اهداف مهم بهداشتی بوده که با توجه به اهمیت فراوان سلامت اجتماعی و سلامت معنوی و وجود چالش در این مباحث، هدف از این مطالعه تعیین ارتباط بین سلامت اجتماعی و سلامت معنوی در سالمندان دیابتیک در سال ۱۴۰۱ می باشد. روش کار: پژوهش فعلی از نوع مقطعی(توصیفی-تحلیلی) می باشد. نمونه ها شامل ۲۰۰ سالمند دیابتیک بوده که با روش نمونه گیری تصادفی خوشه ای چندمرحله ای انتخاب شدند. ابزار گردآوری اطلاعات شامل سوالات مربوط به مشخصات دموگرافیک، پرسشنامه سلامت اجتماعی کیز، پرسشنامه سلامت معنوی پولوتزین و الیسون بود. داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه ۲۶ بررسی شدند. سطح معنی دار کمتر از ۰۵/۰ در نظر گرفته شد. یافته ها: نتایج تحلیلی حاکی از آن بود که ۵۴.۳ درصداز شرکت کنندگان زن و ۴۵.۷ درصد آن ها مرد بودند، هم چنین ۳۱.۹ درصد از افراد در رنج سنی ۶۰ تا ۶۵ سال، ۳۵.۴ درصد در رنج سنی ۶۵ تا ۷۰ سال، ۲۱.۲ درصد در رنج سنی ۷۰ تا ۷۵ و ۱۱.۶ درصد در رنج سنی بالاتر از ۷۵ سال را شامل می شد. با افزایش سلامت معنوی زیر مقیاس های شکوفایی، همبستگی، انسجام اجتماعی و نمره مجموع سلامت اجتماعی نیز بطور معنی داری افزایش یافت(۰۵/۰>P). با افزایش سن و افزایش تعداد فرزندان(۰۵/۰>P)، تعداد داروی کمتر مصرفی (۰۵/۰>P)، افراد با بیماری مزمن (۰۵/۰>P) و با کاهش درک سلامتی از خود((۰۵/۰>P) سلامت معنوی بیشتری داشتند. افراد با تعداد داروهای مصرفی ۱-۲ بار(۰۵/۰>P) و مدت زمان ابتلا ۱-۵ سال (۰۵/۰>P)، سلامت اجتماعی بیشتری داشتند. نتیجه گیری: نتیجه مطالعه فعلی نشان داد که بین سلامت معنوی و برخی زیر مقیاس های سلامت اجتماعی  در سالمندان دیابتی ارتباط وجود دارد لذا پیشنهاد می شود این ارتباط در سایر بیماری های مزمن مربوط به سالمندی و حتی سالمندان غیر مبتلا بررسی و ارزیابی شود.

کلیدواژه ها:

social health ، spiritual health ، elderly ، diabetes. ، سلامت اجتماعی ، سلامت معنوی ، سالمندان ، دیابت