مدل یابی معادلات ساختاری نقش میانجی تاب آوری در رابطه بین راهبردهای تنظیم شناختی هیجان با بهزیستی روان شناختی بیماران مبتلا به سندروم روده تحریک پذیر

مقدمه: سندرم روده تحریک پذیر، یک اختلال عملکردی مزمن و اغلب ناتوان کننده تعامل روده و مغز، یک چالش بهداشت عمومی است که بر کار، مشارکت اجتماعی و بهزیستی روان شناختی افراد تاثیر می ­گذارد. در این راستا هدف از پژوهش حاضر بررسی مدل­ یابی معادلات ساختاری نقش میانجی تاب­آوری در رابطه بین راهبردهای تنظیم شناختی هیجان با بهزیستی روان شناختی بیماران مبتلا به سندروم روده تحریک ­پذیر بوده است.روش: مطالعه حاضر توصیفی و از نوع همبستگی بود. جامعه آماری کلیه بیماران مبتلا به سندروم روده تحریک پذیر مراجعه کننده مرکز سلامت گوارش بیمارستان الزهرا اصفهان در سال ۱۴۰۲ بودند. حجم نمونه بر اساس مدل کلاین(۲۰۲۳م) و با روش نمونه گیری در دسترس ۳۰۰ نفر انتخاب شد. ابزار گردآوری داده ­­های پژوهش مقیاس تابآوری (CD-RISC) کومپل سیل و آستین (۲۰۰۷م)، پرسش نامه تنظیم شناختی هیجان (CERQ) گرانفسکی و همکاران (۲۰۰۱م) و مقیاس بهزیستی روان شناختی (PWBS) ریف(م۱۹۸۹م) بود. تحلیل آماری داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS و AMOS نسخه ۲۸ انجام گرفت.نتایج: یافته­ های پژوهش نشان داد، تنظیم شناختی هیجان ناسازگارانه (۶۸/۰- =β و ۰۰۲/۰=sig)، تنظیم شناختی هیجان سازگارانه (۷۳/۰=β و ۰۰۲/۰=sig) بر بهزیستی روان شناختی اثر مستقیم و معنادار دارد. در نهایت تاب­ آوری (۷۱/۰=β و ۰۵/۰>p) دارای اثر مستقیم و معنادار بود و در رابطه بین راهبردهای تنظیم شناختی هیجان با بهزیستی روان شناختی توانست نقش میانجی معنادار ایفا کند. همچنین مدل نهایی پژوهش از برازش مطلوبی برخوردار بود (۰۲۶/۰=RMSEA و ۰۵/۰>p).نتیجه­ گیری: می­توان نتیجه ­گیری کرد که باتوجه به نقش میانجی معنادار تاب­ آوری، می ­توان با به کارگیری مداخلات موثر همانند آموزش تنظیم هیجان و آموزش تاب ­آوری، میزان بهزیستی روان شناختی در بیماران مبتلا به سندروم روده تحریک پذیر را ارتقا داد.

کلیدواژه ها:

بهزیستی روان شناختی ، تاب آوری ، راهبردهای تنظیم شناختی هیجان ، سندرم روده تحریک پذیر