تبیین درک سالمندان مبتلا به دیابت نوع۲ از اطلاع درمانی مربوط به خودمراقبتی: یک مطالعه کیفی

سابقه و هدف: اطلاع درمانی یکی از روش های نوینی است که اطلاعات مرتبط با سلامت را در اختیار بیمار قرار می دهد. این روش نقش مهمی در توانمندسازی بیمار جهت گرفتن تصمیم های آگاهانه درباره سلامت و مشارکت در روند بهبودی فرد ایفا می کند. در این باره مطالعه حاضر با هدف تبیین درک سالمندان مبتلا به دیابت نوع ۲ از اطلاع درمانی مربوط به خودمراقبتی انجام شد. مواد و روش ها: این مطالعه به صورت کیفی با روش تحلیل محتوا درباره ۱۸ بیمار مبتلا به دیابت نوع ۲ که به برخی مراکز تخصصی دیابت در سطح شهر همدان در سال ۱۴۰۳ مراجعه کرده بودند، انجام شد. مشارکت کنندگان بر اساس روش نمونه گیری مبتنی بر هدف و اشباع محتوا با حداکثر تنوع بر اساس جنسیت، سطح تحصیلات، وضعیت تاهل، وضعیت اشتغال و مدت ابتلا به دیابت از بین بیماران واجد شرایط مطالعه، انتخاب شدند. جهت جمع آوری داده ها از روش مصاحبه فردی عمیق نیمه ساختارمند استفاده شد. همه مصاحبه ها ضبط و سپس دست نویس و تایپ شده، با نرم افزار MAXQDA ۲۰۲۰ تجزیه و تحلیل شدند. یافته ها: پس از تحلیل داده ها، سه طبقه و سیزده زیرطبقه درباره درون مایه کنترل و مدیریت دیابت استخراج شد. طبقات شامل ارتقای رفتارهای خودمراقبتی، افزایش انگیزه فرد نسبت به انجام رفتارهای خودمراقبتی و دسترسی به کانال های ارتباطی اطلاع درمانی بود. زیرطبقات به دست آمده شامل توجه به خودمراقبتی جسمی، روحی و روانی، اجتماعی و معنوی، افزایش آگاهی، بهبود نگرش، کنترل بیماری و عوارض آن، کاهش هزینه ها، تصمیم گیری بهتر و همچنین منابع بین فردی، رسانه های سنتی، رسانه های دیجیتال و شبکه های اجتماعی بودند. نتیجه گیری: با توجه به نتایج به دست آمده به نظر می رسد اطلاع درمانی یکی از روش های افزایش انگیزه فرد نسبت به انجام رفتارهای خودمراقبتی و به دنبال آن ارتقای رفتارهای خودمراقبتی است و در نهایت می تواند در کنترل و مدیریت بیماری دیابت نوع ۲ کمک کننده باشد.

کلیدواژه ها:

Aged ، Content Analysis ، Diabetes Mellitus Type ۲ ، Information Therapy ، Self Care ، اطلاع درمانی ، تحلیل محتوا ، خودمراقبتی ، دیابت شیرین نوع ۲ ، سالمند