اکوسایکولوژی: روان شناسی محیط با رویکرد اکولوژیکی در عصر تغییرات اقلیمی

اکوسایکولوژی به بررسی ارتباط بین روان شناسی و محیط گرایی می پردازد و تلاش می کند تا با استفاده از اصول روان شناسی و اکولوژی، به ترویج پایداری و سلامت روانی بپردازد. این علم به دنبال درک و بهبود رابطه عاطفی بین انسان و طبیعت است و با توجه به تغییرات اقلیمی و بحران های زیست محیطی، نیاز به بازنگری در رابطه انسان با طبیعت بیش از پیش ضروری شده است. این مقاله به بررسی تاثیر زندگی مدرن بر ساختار شهرها و جدایی انسان از طبیعت می پردازد و هدف آن ارائه چارچوبی جدید برای روان درمانی با در نظر گرفتن دغدغه های محیطی است.این تحقیق با استفاده از دستورالعمل پریزما، به مرور سیستماتیک مولفه های تشکیل دهنده روان شناسی طبیعت پرداخته است. نتایج نشان می دهد که مولفه های پایداری، طبیعت، روان شناسی محیطی و تندرستی از اجزای سازنده اکوسایکولوژی هستند که بر ارتقاء سلامت روان و تندرستی ساکنین شهرها تاثیر دارند. همچنین، جدایی انسان از محیط زندگی او و افزایش اثرات مخرب آن بر سلامت روان و جسم انسان ها کاملا قابل مشاهده است. این تحقیق نشان می دهد که اکوسایکولوژی به عنوان یک حوزه متمایز، نیاز به چارچوب جدیدی برای روان درمانی که دغدغه های محیطی را در بر می گیرد، تاکید می کند.نتایج این پژوهش شامل آگاهی فزاینده در مورد نیاز به رویکردی جدید به روان شناسی است که زمینه اکولوژیکی را در نظر می گیرد. این نتایج می تواند توسعه مدل های نظری جدید و ارتقای تغییرات اجتماعی از طریق کنشگری محیطی را تقویت نماید. هدف این پژوهش بکارگیری شاخصه های استخراج شده در تحقیقات آتی می باشد تا موجب ارتقاء سطح آگاهی جامعه در حوزه اکولوژیک شود.

کلیدواژه ها:

اکوسایکولوژی ، طبیعت ، پایداری ، تندرستی ، روان شناسی محیط