بررسی اثربخشی تصویر سازی ذهنی و هوش هیجانی بر آسیب ورزشی(مچ پا) ژیمناستیک کاران پسر و دختر استان قم

پژوهش حاضر با هدف بررسی ارتباط بین مهارت های روانی (تصویرسازی ذهنی) و هوش هیجانی با آسیب ورزشی (مچ پا) در تیم منتخب ژیمناستیک کاران پسر و دختر استان قم انجام شد. پژوهش حاضر از لحاظ هدف کاربردی و از لحاظ رویکرد از نوع مطالعات کمی است. روش مورد استفاده در پژوهش حاضر پیمایشی- توصیفی از نوع همبستگی می باشد. جامعه ی آماری این پژوهش شامل ورزشکاران ژیمناستیک استان قم بوده و نمونه آماری آن ۱۲۰ نفر از ورزشکاران دختر و پسر در سال ۴۰۳-۱۴۰۲ که به شیوه در دسترس و هدفمند انتخاب شدند بودند. ابزار گردآوری داده ها، پرسشنامه تصویرسازی ذهنی هال و همکاران (۱۹۹۸) و پرسشنامه هوش هیجانی لی و همکاران (۲۰۱۴) بود. برای تجزیه و تحلیل آماری داده ها از همبستگی چندگانه و رگرسیون خطی استفاده و داده ها با نرم افزار spssنسخه ۲۷ تجزیه و تحلیل شدند. نتایج حاصل از پژوهش نشان داد که مهارت های روانی (تصویرسازی ذهنی) و هوش هیجانی با آسیب ورزشی مچ پا رابطه معناداری دارد، که شدت این همبستگی برای متغیر تصویرسازی ذهنی برابر با ۰.۴۰- و برای متغیر هوش هیجانی برابر با ۰.۲۷- است. آموزش مهارتهای روانی بخصوص تصویرسازی ذهنی و هوش هیجانی تاثیر بسزایی بر کاهش آسیب ورزشی ژیمناستیک کاران دارند. پیشنهاد می گردد مربیان ژیمناستیک برای کاهش آسیب ورزشی ورزشکاران خود با تصویرسازی ذهنی و هوش هیجانی سبب بهبود اعتماد به نفس ورزشکاران خود نیز شوند.

کلیدواژه ها:

آسیب های ورزشی ، تصویرسازی ذهنی ، ژیمناستیک ، هوش هیجانی