امکان سنجی قرائت های اسلامی از جرم شناسی در تقابل با جرم شناسی علمی

امروزه می توان مدعی گردید اکثر اندیشمندان بر این اصل اتفاق نظر دارند که علوم انسانی نسبی است و می توان؛ از سطوح تحلیل و مشرب های فکری مختلف در خصوص آن به نظریه پردازی پرداخت و درعین حال به تجزیه وتحلیل در خصوص امور انسانی و اجتماعی پرداخته شود. یکی از سطوح تحلیلی کاملی که می تواند با توجه به منشا پیدایش آن در خصوص انسان نظریات جامعی ارائه دهد؛ رویکردهای ایدئولوژیک و دینی در حوزه علوم انسانی اجتماعی بالنسبه جرم شناسی است. در این مقاله با نگاهی توصیفی تحلیلی و با بهره جستن از روش اسنادی و کتابخانه ای در پی یافتن پاسخ این سوال می باشد؛ که در هزاره سوم آیا آموزه های جرم شناسی علمی و مدرن، گرایشی بنام جرم شناسی دینی را به رسمیت می شناسد؟ به نظر پاسخ می تواند مثبت باشد با نگاهی به آموزه های ادیان مسیحیت و یهودیت به رگه های از جرم شناسی با منشا مذهبی می رسیم. با چنین پیش فرضی یافته های تحقیقاتی ما را بدین سمت وسو راهنمایی می نمایند که در خصوص کلیت جرم شناسی اسلامی می توان مدعی شد برخی از دستوراتی که (در کتاب و سنت) آمده است دارای قرائت های جرم شناختی می باشد که حداقل در جهت پیشگیری از گناهان جرم انگاری شده می توان مثمر ثمر باشد و مکمل مناسبی برای جرم شناسی علمی باشد. پس با در نظر گرفتن این پیش فرض می توان گفت جرم شناسی اسلامی (همانند جرم شناسی مسیحیت و جرم شناسی یهودیت) وجود دارد و یکی از گرایش های مورد تایید در حوزه جرم شناسی علمی می تواند در نوع خود لقب بگیرد.

کلیدواژه ها:

جرم شناسی ، جرم شناسی اسلامی ، علوم انسانی ، ایدئولوژیک