ارزیابی عملکرد پهپاد در کوددهی مزارع زعفران در مقایسه با روش های مرسوم
سال انتشار: 1402
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 274
فایل این مقاله در 16 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_ERAMS-24-88_001
تاریخ نمایه سازی: 12 آذر 1403
چکیده مقاله:
در این پژوهش، عملکرد پهپاد در کوددهی مزارع زعفران با روشهای معمول محلولپاشی مزارع زعفران مقایسه شد. این پروژه در قالب طرح آزمایشی کاملا تصادفی در سه تکرار به اجرا در آمد. تیمارهای آزمایشی شامل: محلولپاشی با پهپاد، سمپاش پشتی اتومایزر و سمپاش لانسدار پشتی و بدون محلولپاشی (شاهد) بود. عوامل مطالعه شده شامل: عرض پاشش موثر، ظرفیت زراعی و بازده مزرعه ای، مقدار پاشش محلول در هکتار، قطر میانه عددی و حجمی ذرات محلول، ضریب کیفیت پاشش، بادبردگی و اثربخشی بود. نتایج تجزیه واریانس بیانگر وجود اختلاف معنیدار بین تیمارهای آزمایشی در سطح ۱ درصد بود. نتایج تحقیق نشان داد مصرف کود محلول در پهپاد، محلول پاش اتومایزر و محلول پاش لانسدار به ترتیب ۳/۱۹، ۳/۱۹۹ و ۲/۲۱۲ لیتر هکتار، بادبردگی ۵/۱۷، ۴/۲۵ و ۷/۲۴ درصد و ظرفیت مزرعه ای ۹/۵، ۴۶/۰ و ۷۴/۰ هکتار در ساعت است. قطر میانه حجمی، قطر میانه عددی و ضریب کیفیت پاشش پهپاد به ترتیب برابر با ۴۷۳ میکرون، ۲۳۵ میکرون و ۱/۱ به دست آمد؛ که این روش در مقایسه با سمپاش های لانسدار و اتومایزر یکنواختی پاشش بیشتری داشت. ارزیابی کارایی محلولپاشهانشان داد که تاثیر آنها بر ویژگیهای زراعی و عملکردی مزرعه معنی دار است. استفاده از محلولپاش های لانسدار و اتومایزر، نسبت به محلولپاشی با پهپاد، باعث عملکرد بیشتر مزرعه زعفران شد؛ عملکردهای ۴/۲ و ۳/۲ کیلوگرم زعفران خشک در هکتار، به ترتیب متعلق به محلولپاشی با سمپاش های لانسدار و اتومایزر بود و کمترین عملکرد برابر با ۱/۲ کیلوگرم در هکتار، در روش محلولپاشی با پهپاد به دست آمد. به طور کلی محلولپاشی در مقایسه با تیمار شاهد (بدون محلولپاشی) موجب افزایش ۲۰ درصدی عملکرد زعفران شد.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
محمدحسین سعیدی راد
دانشیار پژوهش بخش تحقیقات فنی و مهندسی کشاورزی؛ مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی خراسان رضوی، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، مشهد، ایران
سعید ظریف نشاط
دانشیار پژوهش بخش تحقیقات فنی و مهندسی کشاورزی؛ مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی خراسان رضوی، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، مشهد، ایران
مجید فروهر
استادیار پژوهش بخش تحقیقات خاک و آب، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی خراسان رضوی، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، مشهد، ایران
مراجع و منابع این مقاله:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :