مقایسه اثر گذاری روشهای آموزشی نوین و سنتی بر یادگیری عمیق و پایدار دانش آموزان

یادگیری عمیق و پایدار یکی از اهداف اصلی نظامهای آموزشی مدرن است که به دانش آموزان کمک می کند تا نه تنها اطلاعات را به خاطر بسپارند بلکه قادر به تحلیل ارزیابی و استفاده از آنها در موقعیتهای مختلف باشند. این تحقیق به مقایسه اثر گذاری روشهای آموزشی نوین و سنتی بر یادگیری عمیق و پایدار دانش آموزان می پردازد. روشهای سنتی که عمدتا بر یادگیری حفظی و انتقال اطلاعات از معلم به دانش آموز تمرکز دارند به ندرت به ایجاد درک عمیق و پایدار از مفاهیم کمک می کنند. در مقابل روشهای نوین آموزشی نظیر یادگیری مبتنی بر پروژه یادگیری فعال و بازیهای آموزشی به ایجاد محیطی پویا و مشارکتی کمک کرده و به دانش آموزان این امکان را میدهند تا از طریق تجربه و تعامل مفاهیم را به طور عمیق تری درک کنند. این پژوهش با بررسی دو گروه از دانش آموزان که یکی از آنها تحت آموزشهای سنتی و دیگری از روشهای نوین بهره مند شده اند به تحلیل اثرات این دو رویکرد بر یادگیری عمیق و پایدار پرداخته است. نتایج تحقیق نشان میدهد که دانش آموزانی که از روشهای نوین آموزشی بهره مند شده اند در مقایسه با گروهی که آموزشهای سنتی را دریافت کرده اند. به طور قابل توجهی درک عمیق تری از مفاهیم داشته و توانسته اند آنها را در موقعیتهای مختلف به کار ببرند. همچنین این دانش آموزان به دلیل مشارکت فعال در فرایند یادگیری تمایل بیشتری به یادگیری مستمر و پیگیری اطلاعات جدید از خود نشان داده اند.

کلیدواژه ها:

روشهای آموزشی نوین روشهای سنتی یادگیری عمیق ، پایدار دانش آموزان