بررسی نقش میانجی گری خودکارآمدی بر رابطه بین بهداشت روانی و اهمال کاری معلمان تربیت بدنی

پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش میانجی­ گری خودکارآمدی بر رابطه بین بهداشت روانی و اهمال کاری معلمان تربیت بدنی تدوین شده است. روش تحقیق توصیفی، مبتنی بر مدل معادلات ساختاری بوده است. جامعه آماری پژوهش شامل تمامی معلمان تربیت بدنی شهر گرگان بودند (۱۷۵ نفر) که بر اساس روش نمونه­ گیری تمام شمار ۱۶۱ نفر به به عنوان نمونه انتخاب شدند. برای گردآوری اطلاعات از پرسش نامه خودکارآمدی شرر (۱۹۸۲) (۰/۸۸۶=α)، سلامت روان (۰/۸۸۳=α) (۱۹۷۹) (GHQ)  و اهمال کاری (۱۹۹۱) (۰/۹۶۲=α) استفاده گردید. جهت تجزیه و تحلیل داده های تحقیق از آزمون همبستگی پیرسون و مدلسازی معادلات ساختاری در نرم افزار Amos استفاده شد. بر اساس یافته های پژوهش بهداشت روانی بر اهمال کاری (Sig=۰.۰۰۱, t=۴.۳۷۸) و خودکارآمدی (Sig=۰.۰۰۱, t=-۴.۶۹۸) اثر مثبت و خودکارآمدی بر اهمال کاری (Sig=۰.۰۰۱, t=-۳/۸۹۶) دبیران تربیت بدنی شهر گرگان اثر منفی معناداری داشته است. همچنین، نتایج معادلات ساختاری نشان داد بهداشت روانی از طریق متغیر میانجی خودکارآمدی بر اهمال کاری دبیران تربیت بدنی شهر گرگان اثر مثبت معناداری دارد و مدل ارتباطی مرکب از متغیرهای تحقیق دارای برازش لازم است.

کلیدواژه ها:

خودکارآمدی ، بهداشت روانی ، اهمال کاری ، دبیران تربیت بدنی