مدل ساختاری انگیزه پیشرفت بر اساس الگوهای ارتباطی خانواده با نقش واسطه ای خودناتوان سازی تحصیلی در دانش آموزان دارای اضطراب تحصیل دختر دوره دوم ابتدایی

هدف این تحقیق ارایه مدل ساختاری برای پیش بینی انگیزه پیشرفت بر اساس الگوهای ارتباطی خانواده با متغیر میانجی خود ناتوان سازی تحصیلی در دانش آموزان دارای اضطراب تحصیل دختر دوره دوم ابتدایی بود. این پژوهش از نظر هدف توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعه آماری دانش آموزان دختر پایه دوم ابتدایی دارای اضطراب تحصیل بودند. از طریق غربال و فرمول کوکران ۱۴۰ دانش آموز به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند ابزار گردآوری داده ها، پرسشنامه اضطراب تحصیل ( گادزلا، ۱۹۹۱)، انگیزش پیشرفت ( هرمنس، ۱۹۷۰)، الگوهای ارتباطی خانواده ( فیتزپاتریک، ۲۰۰۲) و پرسش نامه ی خودناتوان سازی ( جونز و رودولت،۱۹۸۲) بود. برای تحلیل داده ها از طرح های پیشرفته همبستگی ( تحلیل مسیر) از طریق اسمارت پی ال اس استفاده شد. نتایج نشان داد الگوی ارتباطی خانواده ( جهت گیری همنوایی و گفت و شنود) بر انگیزش پیشرفت تحصیلی دانش آموزان دارای اضطراب تحصیل رابطه معناداری داشت. جهت گیری همنوایی رابطه غیرمستقیم و جهت گیری گفت وشنود رابطه مستقیم بر برانگیزه پیشرفت تحصیلی داشت. همچنین الگوهای ارتباطی خانواده با نقش واسطه ای خود ناتوان سازی تحصیلی بر انگیزه پیشرفت دانش آموزان رابطه معناداری داشت. در مجموع در این تحقیق نشان داده شد که الگوهای ارتباطی خانواده نقش مهمی در انگیزه پیشرفت دانش اموزان دارای اضطراب تحصیل دارد.

کلیدواژه ها:

انگیزه پیشرفت ، اضطراب تحصیل ، الگوی ارتباطی ، خود ناتوان سازی تحصیلی