مطالعه نقوش و تکنیک های دوخت پته کرمان از منظر نمادشناسانه

از آنجا که هنر هر منطقه جلوه گر پیشینه، اصالت و فرهنگ مردم آنجاست، نگاه عمیق و بررسی دقیق هنرهای سنتی یادآور تاریخ و تمدن شورانگیز این سرزمین است. پته دوزی از هنرهای سنتی و اصیل کرمان است که از رشته های مستقل سوزندوزی به شمار می آید. پته نوعی از رودوزی با نخ های پشمی نسبتا ضخیم روی زمینه شال است. نقوش پته هر یک دارای معانی خاص و نمادین هستند. نقش ها و ترکیب بندی رنگی پته با اقلیم، شرایط اقتصادی منطقه و باورهای اعتقادی مردم کرمان ارتباط مستقیم دارد و این هنر به عنوان یک پدیده فرهنگی هویت خود را مرهون محیط و بستر فرهنگی جامعه است. برخی از تکنیک های دوخت پته مانند خط دوزی، متن دوزی ، سایه دوزی و ... صرفا برای جداسازی، شکل گرفتن و پر کردن نقوش پته هستند ، اما برخی دوخت ها نظیر پتک چهار گوش، چرخ دوزی،پتک چهار سوزنه یا لوزی، پا کلاغی ، زنجیره دوزی، جناغی و برگ دوزی های مختلف می توانند دارای مفاهیم نمادین خاصی باشند که بررسی هر کدام باعث شناخت بیشتر این هنر گرانبها و نگاهی عمیق به فرهنگ و عقاید مردم این مرز و بوم خواهد شد. این مقاله در پی پاسخ به این پرسش است که هر کدام از تکنیک های دوخت پته چه مفهوم نمادینی را در خود دارد؟ هدف از این پژوهش بررسی تکنیک ها و دستیابی به معنا و مفهوم نمادین آنها می باشد. در این مقاله ابتدا به معرفی تکنیک ها و شکل دوخت آنها پرداخته شد سپس با توجه به شکل و هندسه تکنیک ها مفاهیم نمادین هر یک بررسی شد.

کلیدواژه ها:

رودوزی ، پته دوزی ، تکنیک های دوخت پته ، نقوش نمادین