مقایسه ی اسیدهای آلی و کی لیت ها بر افزایش گیاه پالایی سرب از یک خاک آلوده

گیاه پالایی یکی از روش های حذف آلودگی سرب از خاک است و استفاده از کی­لیت ها، کارایی این روش را افزایش می دهد. در این تحقیق اثر کاربرد کی­لیت های اتیلن دی آمین تترا استیک اسید (EDTA) و دی اتیلن تری آمین پنتا استیک اسید (DTPA) و اسیدهای آلی شامل استیک اسید (AA)، سیتریک اسید (CA) و تارتاریک اسید (TA ) با غلظت صفر و ۱۰ میلی مول بر کیلوگرم در خاک آلوده به سرب در ۵ سطح غلظتی صفر، ۱۰۰، ۲۰۰، ۳۰۰ و ۴۰۰ میلی گرم در کیلوگرم سرب از منبع نیترات سرب بر گیاه پالایی گیاه مرزه در قالب فاکتوریل به صورت طرح کاملا تصادفی با سه تکرار بررسی شد. نتایج نشان داد که وزن خشک اندام هوایی گیاه مرزه در حضور اسیدهای آلی بیشتر از کی­لیت های سنتزی افزایش یافت و با افزایش غلظت سرب به ۳۰۰ و ۴۰۰ میلی گرم در کیلوگرم خاک، وزن خشک گیاه کاهش یافت. اسید استیک به طور موثری باعث افزایش غلظت سرب قابل دسترس در خاک شد و بیشترین مقدار آن در غلظت ۴۰۰ میلی گرم در کیلوگرم سرب در خاک به دست آمد. بیشترین پتانسیل استخراج گیاهی با کاربرد استیک اسید و در غلظت ۱۰۰ میلی گرم در کیلوگرم سرب در خاک مشاهده شد. اسیدهای آلی در مقایسه با کی­لیت ها نقش موثرتری در افزایش پتانسیل استخراج فلز سرب توسط گیاه مرزه نشان دادند. نتایج این پژوهش نشان داد که گیاه مرزه تا غلظت های ۲۰۰ میلی گرم بر کیلوگرم سرب در خاک توانایی بالایی را در استخراج گیاهی سرب از خاک داشت و با توجه به اینکه انتقال فلز سرب از ریشه به اندام هوایی با کارایی بالایی انجام شد، می توان از این گیاه و در حضور اسیدهای آلی به عنوان متحرک کننده، برای فناوری پاکسازی خاک استفاده کرد.

کلیدواژه ها:

: اسیدهای آلی ، زیست پالایی ، DTPA ، EDTA