تعیین میزان شیوع آلودگی به نوزما در زنبورستانهای استانهای شمالی و تعیین گونه های آن با استفاده از روشمولکولی

سال انتشار: 1403
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 214

متن کامل این مقاله منتشر نشده است و فقط به صورت چکیده یا چکیده مبسوط در پایگاه موجود می باشد.
توضیح: معمولا کلیه مقالاتی که کمتر از ۵ صفحه باشند در پایگاه سیویلیکا اصل مقاله (فول تکست) محسوب نمی شوند و فقط کاربران عضو بدون کسر اعتبار می توانند فایل آنها را دریافت نمایند.

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

MVTCONF02_301

تاریخ نمایه سازی: 9 آذر 1403

چکیده مقاله:

زنبورهای عسل بخش حیاتی اکوسیستم ما هستند و به عنوان گرده افشانان بسیار کارآمد محصولات کشاورزی و همچنین گیاهان وحشی عمل می کنند. بنابراین ، تحقیقات در مورد سلامت و بهداشت زنبور عسل سرعت گرفته است . نوزموزیس عامل یکی از مهمترین و شایع ترین بیماری های زنبورعسل در سراسر جهان است . بررسی این بیماری و شناسایی گونه مسبب بیماری می تواند به تدوین برنامه های کنترل و پیشگیری مناسب کمک کند. لذا مطالعه حاضر با هدف تعیین میزان شیوع این بیماری و شناسایی گونه اصلی ایجادکننده بیماری درمنطقه انجام شد. جهت بررسی شیوع نوزما در پاییز و زمستان سال ۱۴۰۰ در استانهای مازندران، گیلان و گلستان از زنبورهای بالغ ۹۷ زنبورستان نمونه گیری انجام شد. جهت بررسی میکروسکوپی طبق روش مشروحه WOAH عمل گردید. نمونه های مثبت با استفاده از روش Multiplex PCR بررسی و محصول PCR جهت تعیین توالی به شرکت سیناکلون ارسال گردید. از ۳۷۳ نمونه بررسی شده در این مطالعه ۱۵۴ نمونه آلوده به نوزما بودند. نتایج نشان داد میزان آلودگی در استانهای گیلان، گلستان و مازندران به ترتیب ۴۷%، ۳۷% و ۳۸% است . همچنین نتایج بررسی مولکولی نشان داد که تنها گونه آلوده کننده نوزما در این ۳ استان نوزما سرانه است . بررسی مطالعات مولکولی منتشر شده اخیر در ایران و مطالعه حاضردر خصوص گونه های نوزما نشان می دهد در حال حاضر نوزما سرانه بعنوان تنها عامل نوزموزیس در کشور می باشد. این نتیجه با گزارشات فراوان بسیاری از کشورهای جهان در خصوص جایگزین شدن نوزما آپیس با نوزما سرانه و تغییر در نشانه های همه گیری شناسی بیماری همخوانی دارد.

نویسندگان

ساحل مولایی بقال

کارشناسی ارشد دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه تهران، تهران، ای ران

صدیقه نبیان

استاد گروه انگل شناسی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه تهران، تهران، ای ران

سیدرضا میرائی آشتیانی

دکترای تخصصی،دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه تهران، تهران، ایران

مهسا شه بخش

دکترای تخصصی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه تهران، تهران، ایران

علیرضا عرب

دکترای تخصصی،دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه تهران، تهران، ایران

علی احمدی

دانشجوی کارشناسی ارشد انگل شناسی، دانشکده دامپزشکی دانشگاه تهران، تهران، ایران