بررسی فراوانی حضور ژنهای مرتبط با چسبندگی در جدایه های انسانی ، دامی و غذایی باکتری استافیلوکوکوس اورئوس

استافیلوکوکوس اورئوس یک پاتوژن انسانی و حیوانی است که قادر به ایجاد طیف گستردهای از عفونت ها، از عفونت های پوستی خفیف تا بیماری های تهاجمی تهدیدکننده می باشد. بیماری زایی استافیلوکوکوس اورئوس به توانایی آن در تولید عوامل بیماریزای مختلف از جمله فاکتورهای مرتبط با چسبندگی و پروتئین های مرتبط با بیوفیلم نسبت داده می شود. در این مطالعه ، با استفاده از متاآنالیز شبکه ای به بررسی شیوع ژنهای مرتبط با چسبندگی و تشکیل بیوفیلم در جدایه های انسانی ، حیوانی و غذایی استافیلوکوکوس اورئوس پرداخته شد. در مجموع ۵۳ مطالعه مرتبط وارد متاآنالیز شدند. بیشترین میزان شیوع برای ژن های clfB، eno و icaD به ترتیب ۴%/۸۵، ۱%/۸۱ و ۷۷% مشاهده شد. در مقابل ژنهای bapوbbp کمترین شیوع (به ترتیب ۷/۶% و ۷/۱۸%) را نشان دادند. بر اساس تجزیه و تحلیل زیر گروهی ، وقوع ژنهای icaC و icaB در جدایه های حیوانی به طور قابل توجهی کمتر از جدایه های انسانی و غذایی بود. این مطالعه میزان شیوع متفاوت ژنهای چسبندگی و ژنهای مرتبط با بیوفیلم را در جدایه های استافیلوکوکوس اورئوس نشان داد. نتایج مطالعه حاضر می تواند به درک بهتر پاتوژنز استافیلوکوکوس اورئوس و همچنین پیشگیری ودرمان موثر عفونت های وابسته به استافیلوکوکوس اورئوس کمک نماید.

کلیدواژه ها:

استافیلوکوکوس اورئوس ، ژنهای چسبندگی ، تشکیل بیوفیلم ، متاآنالیز شبکه ای