بهره وری پژوهشی اعضای هیئت علمی رشته نقاشی دانشگاه های دولتی و آزاد شهر تهران، با نگاهی ارزیابانه به شاخص های ارزیابی آن

هدف: آموزش عالی و برون دادهای اعضای هیئت علمی نقش مهمی در توسعه یافتگی هر کشوری دارند. هدف پژوهش حاضر بررسی شاخص های ارزیابی و بهره وری پژوهشی اعضای هیئت علمی رشته نقاشی دانشگاه های دولتی و آزاد شهر تهران است.روش شناسی: پژوهش حاضر از نوع پژوهش های کاربردی علم سنجی و از لحاظ جمع آوری داده ها، توصیفی است که با به کارگیری روش های اسنادی و پیمایشی به انجام رسیده است. جامعه آماری دربرگیرنده ۲۳ نفر از اعضای هیئت علمی رشته نقاشی دانشگاه های دولتی و آزاد شهر تهران در مقطع زمانی میان سال های ۱۳۹۷ تا ۱۴۰۰ ش. است و به شکلی هدفمند انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده های پرسش نامه را محقق ساخته بود. روایی محتوایی پرسش نامه مورد تایید چهار نفر عضو هیئت علمی قرار گرفت و پایایی پرسش نامه طبق ضریب آلفای کرونباخ برابر با ۰.۷۶۵ بود. داده ها با به کارگیری نرم افزار SPSS مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند.یافته ها: یافته ها نشان می دهد در میان برون دادهای آشکار مقالات داخلی با رتبه علمی - پژوهشی، علمی - ترویجی و مقالات همایش ها با ۹۱.۳ درصد بیشترین امتیاز را کسب کردند و آثار مرتبط با نقادی کتاب با ۱۷.۴ درصد کمترین فراوانی آثار پژوهشی اعضای هیئت علمی رشته نقاشی را به خود اختصاص داده اند.در میان برون دادهای نیمه آشکار، نمایش آثار در نمایشگاه های داخلی؛ تنهایی، گروهی و تسلط بر یک زبان بیگانه با ۱۰۰ درصد بیشترین امتیاز را کسب کردند و سابقه عضویت در کمیته های اخلاق در پژوهش با ۱۳ درصد و سردبیر یا مدیرمسئول بودن مجلات در حوزه هنرهای تجسمی با ۱۴.۷ درصد کمترین فراوانی برون دادهای نیمه آشکار را نشان می دهد. راهنمای رساله های دکتری تخصصی و نمایش آثار در نمایشگاه خارجی تنهایی بیشترین اهمیت را از نظر اعضای هیئت علمی این رشته ها در ارتقای آنان داشته است. از نظر اعضای هیئت علمی تفاوت معناداری بین برون دادهای آشکار و نیمه آشکار وجود ندارد. مهم ترین موانع ارتقا منصفانه اعضای هیئت علمی حوزه رشته نقاشی را می توان عوامل نام برده را بیان کرد: بی توجهی به آثار هنری و نمایشگاه ها به عنوان برون دادهای این رشته، آشنا نبودن بسیاری از اعضای هیات علمی با روش های بروز پژوهش در هنر، دوری از سفرها و همایش های بین المللی به دلیل مشکلات مالی و نبود انگیزه در میان اعضای هیئت علمی و مسئولین نسبت به ارتقا رتبه علمی.نتیجه گیری: روش های ارزیابی بهره وری فعلی، قادر به ارزیابی بهره وری منصفانه اعضای هیئت علمی رشته نقاشی نیست و نیاز به اصلاحات ساختاری و ایجاد تمهیدات عملی برای این رشته دارد.

کلیدواژه ها:

ارزیابی بهرهوری ، آییننامه ارتقا اعضای هیئت علمی ، رشته نقاشی ، شاخصهای ارزیابی ، بهرهوری پژوهشی ، بروندادهای رشته نقاشی