تاثیر نشاکاری، آرایش کاشت و تراکم بوته بر عملکرد و اجزای عملکرد ذرت علوفه ای در شرایط کشت تاخیری

آزمایش به صورت کرت های خردشده فاکتوریل اجرا شد. آرایش کاشت در سه سطح شامل یک ردیفه معمول با فاصله کاشت بین ردیف ۷۰ سانتیمتر، ۷۰ سانتی متر دو ردیفه و ۱۴۰ سانتی متر دوردیفه به عنوان عامل اصلی و تراکم بوته در سه سطح شامل ۸۵۰۰۰ ، ۱۱۰۰۰۰ و۱۳۵۰۰۰ بوته در هکتار، به همراه شیوه کاشت در دو سطح، شامل کشت مستقیم بذر و کشت نشایی به عنوان عوامل فرعی در نظر گرفته شدند. بالاترین مقادیر عملکرد پروتئین (۲۶۹۴ کیلوگرم در هکتار)، نسبت وزن بلال به علوفه تر (۳۳.۵۳ درصد) و همچنین کارایی مصرف آب و بهره وری اقتصادی آن (به ترتیب ۲۲.۳۳ کیلوگرم بر مترمکعب و ۱۰۰۴۸ تومان بر مترمکعب آب) متعلق به آرایش ۱۴۰ سانتیمتر دوردیفه بود. در میان تراکم های مختلف، تراکم ۱۱۰۰۰۰ بوته علیرغم کمتر بودن نسبی مقادیر عملکرد تر و خشک آن در مقایسه با تراکم ۱۳۵۰۰۰ بوته، از نظر مقادیر کیفی نسبت وزن بلال به علوفه تر و میزان پروتئین (به ترتیب ۳۲.۸ و ۱۲.۵۴ درصد) و عملکرد پروتئین (۲۷۸۹ کیلوگرم در هکتار) برتر از تراکم ۱۳۵۰۰۰ بوته بود. مقادیر مناسب ارتفاع و قطر ساقه (به ترتیب ۲۷۳ و ۲.۶۵ سانتیمتر) در تراکم ۱۱۰۰۰۰ بوته، از مقاومت نسبی آن به ورس حکایت داشت. بهره گیری از کشت نشایی سبب دستیابی به مقادیر بالاتر علوفه تر و خشک تولیدی (به ترتیب ۷۲۱۶۰ و ۲۲۰۶۶ کیلوگرم در هکتار) گردید که این امرسبب افزایش عملکرد پروتئین،کارایی مصرف آب و بهره وری اقتصادی آن به ترتیب به میزان ۳.۵، ۱۹.۳ و ۱۹.۲ درصد نسبت به کشت بذری گردید.

کلیدواژه ها:

آرایش دوردیفه ، بهره وری اقتصادی آب ، عملکرد پروتئین ، کارایی مصرف آب ، نسبت وزن بلال به علوفه