بازاریابی گردشگری روستایی و شناسایی عوامل کلیدی موثر بر آن با رویکرد توسعه پایدار (مورد مطالعه: روستای پالنگان در شهرستان کامیاران)

توسعه گردشگری پایدار به عنوان یکی از مهم ترین استراتژی های توسعه پایدار روستایی، در گرو توسعه بازاریابی گردشگری است. بازاریابی گردشگری روستایی مقوله ای است که علی رغم اهمیت زیاد آن در فرایند توسعه گردشگری، کمتر مورد توجه محققان قرار گرفته است. هدف اصلی پژوهش حاضر، بررسی وضعیت بازاریابی گردشگری روستایی و شناسایی عوامل موثر بر آن با رویکرد توسعه پایدار است که به صورت مطالعه موردی، در روستای پالنگان انجام گرفته است. در این پژوهش کمی و کاربردی که با ترکیبی از روش های توصیفی تحلیلی و اکتشافی انجام گرفته است، ابزار اصلی گردآوری داده ها پرسشنامه است. جامعه آماری شامل تمامی گردشگران روستای پالنگان است و با توجه به محدودیت های متعدد (زمانی، مالی و عدم همکاری برخی از گردشگران)، ۱۵۰ نفر به عنوان نمونه آماری در نظر گرفته شد. نتایج نشان داد در میان ۱۱ مولفه کلیدی بازاریابی گردشگری روستایی، میانیگن مولفه های جاذبه ها، زیرساخت، موقعیت زیست محیطی، فرهنگ، هزینه سفر و نیروی انسانی ماهر به ترتیب با مقادیر ۵۴/۳، ۳۵/۳، ۸/۳، ۵۸۸/۳، ۳۸۱/۳ و ۹۸۱/۳، بیشتر از حد متوسط بوده و میانگین مولفه های قابلیت دسترسی به امکانات، قوانین و مقررات و سرمایه گذاری به ترتیب با مقادیر ۹۳۸/۲، ۹۴۵/۲ و ۹۳۷/۲، در سطح متوسط و میانگین دو مولفه ترفیع و آموزش به ترتیب با مقادیر ۴۹۱/۲ و ۳۰۴/۲، پایین تر از حد متوسط بوده است. نتایج تحلیل عاملی نشان داد مهم ترین عوامل موثر بر بازاریابی گردشگری روستایی به ترتیب اهمیت عبارت اند از: تبلیغات و بازاریابی کارآمد (۶۷۷/۲۰ درصد)، جذابیت مقصد و ارتقای کیفیت زیرساخت ها (۸۰۷/۱۶ درصد)، حمایت و مشوق های مالی (۳۳/۱۰ درصد)، مشارکت فعال جامعه محلی (۰۱۴/۹ درصد) و توسعه کارآفرینی در گردشگری (۸۵۹/۸ درصد).

کلیدواژه ها:

توسعه روستایی ، توسعه پایدار گردشگری ، بازاریابی گردشگری روستایی ، پالنگان