اثربخشی مداخله آموزشی مبتنی بر خودتعیین گری بر اضطراب رقابتی و اعتماد به نفس تکواندوکاران شهر اصفهان

امروزه با وجود اینکه توجه زیادی به امر ورزش می شود، اما به دلیل توجه کمتر به روانشناسی ورزش، ورزشکاران ممکن است شکست های پیاپی را متحمل شوند. اضطراب و عدم اعتماد به نفس به عنوان عواملی مخل عملکرد ورزشکاران را تحت تاثیر قرار می دهد. هدف از پژوهش حاضر بررسی اثربخشی مداخله مبتنی بر خودتعیین گری بر کاهش اضطراب رقابتی مردان تکواندوکار شهر اصفهان بود. این پژوهش از نوع کاربردی و همچنین در زمره پژوهش های میدانی از نوع پیش آزمون - پس آزمون همراه با گروه کنترل و گمارش تصادفی بود. جامعه ی آماری این پژوهش کلیه ورزشکاران تکواندوکار استان اصفهان در سال ۹۹ که دچار اضطراب رقابتی ورزشی بودند، تشکیل می دادند. شرکت کنندگان به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند و با استفاده از پرسشنامه ی اضطراب رقابتی ورزشی ۳۰ شرکت کننده انتخاب شدند و به طور تصادفی و مساوی به دو گروه آزمایش و کنترل تقسیم شدند. تمامی نمونه ها پرسشنامه اضطراب رقابتی ورزشی پیش آزمونی را پر کردند، سپس مداخله ی مبتنی بر خودتعیین گری در مدت ۱۶ جلسه ی ۶۰ دقیقه ای برای گروه آزمایش اجرا شد. هر دو گروه مجددا در پس آزمون نسبت به تکمیل پرسشنامه ی اضطراب رقابتی اقدام کردند. نتایج آزمون کوواریانس چندمتغیری نشان داد در گروه آزمایش اضطراب شناختی و اضطراب جسمانی مردان تکواندوکار پس از مداخله ی مبتنی بر خودتعیین گری کاهش یافت(۰۵/۰>p) و اعتماد به نفس (۰۵/۰>p) نیز افزایش یافت. با توجه به موثر بودن برنامه آموزشی خودتعیین گری استفاده از مداخله ی مذکور به ورزشکاران حرفه ای و مربیان جهت کاهش اضطراب و افزایش اعتماد به نفس پیشنهاد می شود.

کلیدواژه ها:

اعتماد به نفس ، اضطراب جسمانی ، اضطراب شناختی ، تکواندوکار