گرایش بروتالیستی در آثار معماران معاصر ایران (مورد پژوهی : بناهای مسکونی دودهه اخیر)

زبره کاری یا بروتالیسم گرایشی از معماری است که ساختمان ها در آن ها عاری از هرگونه پوشش زینتی ، اجرا می شود. اصطلاح "بروتالیسم " در سال۱۹۵۴ در فرانسه و انگلستان به کار رفت . گرایش بروتالیستی در معماری ایران معماران را به استفاده از اشکال هندسی و ترکیب متنوع مواد و تاثیر پذیری از ارزش های فرهنگ ترغیب می کند این گرایش تاکید دارد که معماری نه تنها یک ساختار فیزیکی است بلکه یک اثر هنری و ادراکی نیز محسوب می شود. این مقاله به روش توصیفی -تحلیلی و با هدف ارزیابی آثار معماران معاصر ایرانی در گرایش بروتالیستی و تاثیرات آن بر انسان و محیط نوشته شده است و در نتیجه معماران معاصر ایران در گرایش بروتالیستی با توجه به فرهنگ و معاصرسازی آن، به ایجاد فضاهایی با شخصیت و هویت منحصر به فرد می پردازند.همچنین با استفاده از تکنولوژی های پیشرفته و مواد پایدار در طراحی و ساخت ارتباط متعادلی بین مدرنیته و ارزش های سنتی برقرار می کنند.

کلیدواژه ها:

بروتالیسم ، تهران ، معماری ، معاصر