بررسی آسیب شناسی تربیت فرزندان از نگاه دیگران: مصادیق و دلایل

نهادهای جمعی، محرک قدرتمند رشد کودکان و شکوفایی توانایی های آنها، گسترش دامنه علایق، انسانی سازی افکار، احساسات و اعمال و فعالیت خلاقانه است (Boichuk et al,۲۰۲۳). خانواده اولین نهادی است که هر فرد برای اولین بار با آن آشنا می شود و الگوها و ارزشهای آن را می آموزد و مبنای تفکر وتصمیم گیری او نهاد خانواده است که همچون مرجع و منبع کسب هویت و شخصیت عمل می کند این امر از دو جنبه روی می دهد. یکی این که فرد تا از زمان شکل گیری اولیه و هویت خود بیشترین زمان را در آن می گذراند و دوم اینکه مبانی شناختی و هویت پذیری مثل فرهنگ و زبان و ارزشها و.. به طور کنترل شده ای به فرد القا می شود (فلاح وجلال پور،۱۳۹۷: ۹۱).هر فرزندی، آیینه تمام نمای خصلت های خانوادگی است. تاریخ به ما می آموزد که توانا ترین جوامع، آنهایی بودند که خانواده در آنها قوی ترین بنیاد و سازمان را داشته است. موقعیت اجتماعی خانواده، وضع اقتصادی آن، افکار و عقاید، آداب و رسوم، ایده ها و آرزوهای والدین و سطح تربیت آنان بر رفتار کودکان تاثیر فراوان دارد(صافی، ۱۳۸۷: ۲۶). تربیت نسل شایسته یکی از اهداف زندگی است و از اموری است که ضرورت و اهمیت پرداختن به موضوع تربیت فرزند را بیشتر روشن می سازد. درآموزه های دینی بر اهمیت و آثار آن تاکید فراوان شده است. بدون خانواده، نه تنها هویت انسانی بشر نابود می شود بلکه همه تلاش های فردی و اجتماعی نیز در حقیقت بی ثمر و نافرجام خواهد ماند، چرا که رشد و افول جامعه بستگی به مدیرانی دارد که هسته اولیه تربیت آنها در خانواده شکل می گیرد.قران کریم، به عنوان برترین نسخه زندگی و عالی ترین راهنمای بشر برای دستیابی به حیات طیبه، بخش عظیمی از آیات را به تحکیم و تعدیل روابط انسان در خانواده، حقوق و وظایف همسران و فرزندان نسبت به یکدیگر اختصاص داده است. به نظر می رسد که در عصر کنونی باید بیش از هر زمان دیگر به حفظ و استحکام بنای خانواده همت گمارد زیرا دنیای امروز به دهکده ای جهانی تبدیل شده و عصر ارتباطات و دوره انفجار اطلاعات نام گرفته و شبکه های اینترنتی نیز راه را برای برقراری ارتباط با همه دنیا هموار کرده است. به رغم این به دلیل دوری انسان مدرن از خدا و معنویات اصیل دینی، غربت وی بیش از هر زمان دیگر است و لذا مشکلات و سرگردانی های نوینی فرا راه آدمیان قرار گرفته است. در چنین شرایطی وجود خانواده ای صمیمی و سالم موثر ترین نقش را در رهایی فرد از اضطراب ها و سرگردانی های حاصل از این همه ارتباطات گسترده می تواند بر عهده گیرد. این ارتباطات گسترده اجتماعی و پیوندهای بیرونی افراد جامعه، هرگز خلا نیاز به محبت های عاطفی و صمیمیت های خالص میان اعضای خانواده را پر نمی کند هیچکس برای انسان، پدر و مادر نمی شود و کسی جز همسر مهربان و دلسوز، حامی و مدد کار آدمی نمی شود و هیچ جا نیز برای انسان، امن تر و آرامش بخش تر از خانواده نخواهد بود. خانواده نهادی است بی جایگزین که رقیبی برایش تصور نمی شود(کریمی، ۱۳۸۴: ۷۰).