بررسی اثربخشی آموزش حل مسئله بر تنظیم شناختی هیجان و پذیرش والدینی مادران دارای کودکان پرخاشگر

هدف از انجام پژوهش حاضر بررسی اثربخشی آموزش حل مسئله بر تنظیم شناختی هیجان و پذیرش والدینی مادران دارای کودکان پرخاشگر بود. این پژوهش با روش نیمه آزمایشی با پیش آزمون - پس آزمون و با گروه کنترل اجرا شد. جامعه آماری این پژوهش متشکل بود از کلیه مادران کودکان قبل سن دبستان شهر بابلسر که با استفاده از پرسشنامه پرخاشگری کودکان پیش دبستانی واحدی و همکاران (۱۳۸۷) رفتار پرخاشگرانه دارند. در این پژوهش تعداد افراد نمونه برای هر یک از گروه های آزمایش و گروه کنترل ۱۷ نفر و در مجموع ۳۲ نفر با توجه به طرح پژوهشی (نیمه آزمایشی) بصورت در دسترس و از بین داوطلبان و با توجه به ملاک های ورود و خروج نمونه انتخاب و بصورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل درنظر گرفته شد. جهت گردآوری اطلاعات از پرسشنامه-های تنظیم شناختی هیجان گراس و جان (۲۰۰۳)، پذیرش والدینی توسط پورتر (۱۹۵۴) و پرخاشگری واحدی و همکاران (۱۳۸۷) استفاده شد. آموزش حل مساله توسط ظفری و همکاران (۱۴۰۱) در ۸ جلسه ۶۰ دقیقه ای اجرا شد. نتایج حاصل از تحلیل داده-ها نشان داد که آموزش حل مسئله بر تنظیم شناختی هیجان مادران دارای کودکان پرخاشگر به میزان ۰/۳۱ واحد تاثیر دارد (۰/۰۱>p) و این روش آموزشی بر کاهش سطح سرکوبی مادران دارای کودکان پرخاشگر به میزان ۰/۲۵ واحد تاثیر دارد. هم چنین مشخص شد، آموزش حل مسئله بر بهبود سطح پذیرش والدینی مادران دارای کودکان پرخاشگر به میزان ۰/۳۲ واحد تاثیر دارد (۰/۰۱>p).

کلیدواژه ها:

آموزش حل مسئله ، تنظیم شناختی هیجان ، پذیرش والدینی ، کودکان پرخاشگر