بررسی رویکردهای درمانی تعارضات زناشویی

کانون خانواده یکی از اساسی ترین کانون های جامعه و یک نظام اجتماعی طبیعی و مهم است که دست کم سه یا چهار نسل را دربرمی گیرد و تمامی اعضا در آن نقش دارند اما هسته ی اصلی سلامت روان خانواده بر عهده ی رابطه ی درست همسران می باشد. پس تلاش برای بهبود روابط زناشویی در جهت حفظ کانون خانواده امری بسیار حیاتی است. از این رو در جهت بهبود روابط زناشویی در این مقاله به بررسی انواع رویکردهای درمانی تعارضات زناشویی پرداخته شد. این رویکردها عبارتند از: رویکرد زوج درمانی مبتنی بر خودنظم بخشی: هالفورد این رویکرد را از ترکیب رویکردهای شناختی رفتاری با زوج درمانی عاطفه مدار ابداع کرد.رویکرد مشاوره ی راه حل محور :به دلیل این که دیدگاهی خوش بینانه و امیدبخش نسبت به مشکلات زندگی دارد، می تواند کمک های مفیدی را به زوجین ارائه دهد.رویکرد درمان چندوجهی لازاروس: در این نوع درمان اساسا از روش های شناختی رفتاری استفاده می شود.رویکرد زوج درمانی سیستمی _ رفتاری: رویکردی است که درمانگر آن را برای تغییر فرآیند تعامل زن و شوهر به کار می گیرد. استفاده از این رویکردها باعث کاهش تعارضات زناشویی گردیده در نتیجه می توان به بهبود کارآمدی خانواده در زمینه ی فرزندپروری و کاهش احتمال تعارض های والدی- فرزندی امیدوار بود.

کلیدواژه ها:

تعارض های زناشویی ، رویکرد ، مهارت ، خانواده ، رابطه