نقش واسطه ای خودتنظیمی هیجانی در رابطه بین سبک های هویت و تفکر انتقادی

شناخت فرد از ماهیت وجودی خود هویت محسوب می گردد. این شناخت، اساسی ترین و مهمترین مرحله رشد تلقی می شود.تفکر انتقادی ، تفکر تاملی و عقلانی می باشد که بر اساس آن به تصمیم گیری در مورد اعتقادات و اعمالی که انجام می دهیم می پردازیم. پژوهش حاضر با هدف تعیین نقش واسطه ای خودتنظیمی هیجانی در رابطه بین سبک های هویت و تفکر انتقادی در دانش آموزان بوده است.روش پژوهش توصیفی-همبستگی بوده است. جامعه آماری این پژوهش کلیه دانش آموزان دختر متوسطه دوم شهر مرودشت در سال ۱۴۰۲ بوده اند. با استفاده از روش نمونه گیری خوشه ای_مرحله ای سه مدرسه انتخاب و از سه مدرسه ۳۶۳ نفر انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها شامل پرسشنامه سبک های هویت (ISI) برزونسکی (۱۹۹۲) ، تفکر انتقادی کالیفرنیا (CCTST) و خودتنظیمی هیجانی هافمن و کاشدان در بین آن ها توزیع شد. تجزیه و تحلیل حاصل از این پژوهش در دو سطح آمار توصیفی (میانگین، انحراف معیار، کشیدگی، کجی، بیشینه، کمینه، انحراف معیار و میانگین و ...) با نرم افزار آماری SPSS۲۳ و آمار استنباطی (مدل سازی معادلات ساختاری) به نرم افزار مدل سازی PLS۳ انجام شد. یافته ها نشان داد خودتنظیمی هیجانی در رابطه بین سبک های هویت و تفکر انتقادی در دانش آموزان نقش واسطه ای معناداری ایفا می کند. و فرضیه پژوهش تایید شد.

کلیدواژه ها:

خودتنظیمی هیجانی ، سبک های هویت ، تفکر انتقادی