بررسی اثر تابش خورشید و جهت باد در جهت گیری خانه های سنتی شهر قزوین

جهت گیری ساختمان، می تواند مقدار جذب تابش خورشید را تعیین کند. جهت ساختمان در به حداقل رساندن اثر تابش خورشید در مواقع گرم و به حداکثر رساندن آن در مواقع سرد نقش دارد. همچنین بر نحوه جریان هوا در ساختمان می تواند تاثیر گذار باشد. هدف پژوهش حاضر تحلیل اثر تابش خورشید و جهت باد در جهت گیری خانه های سنتی شهر قزوین می باشد. روش تحقیق در این مقاله توصیفی- تحلیلی و در بخش دیگر آزمایشی است. ابتدا بازه های زمانی گرم و سرد تعیین شده است به این منظور در جدول سایکرومتریک استفاده شده است. سپس میزان شدت تابش بر سطوح عمودی مورد محاسبه قرار گرفته است. برای این محاسبه از پلاگین لیدی باگ در گسهاپر استفاده شده است. با تفکیک کردن ماه های سرد و گرم میزان انرژی تابشی در جهت های مختلف نشان می دهد شهر قزوین شش ماه هوای سرد و چهار ماه هوای گرم است. پس از آن بیست و هشت خانه تاریخی انتخاب و بررسی شده است. در تحلیل این نمونه های موردی، اثر تابش و جهت بادهای غالب بر جهت گیری خانه های سنتی در نظر گرفته شده است.پس از بررسی و تحلیل نمونه ها، جهت غالب خانه های سنتی جنوبی و مطابق بر جهت دریافت انرژی خورشیدی ساخته شده اند تا در ماه سرد از گرمای خورشید نهایت استفاده برده شود. نتایج نشان می دهد مناسب ترین جهت برای استقرار ساختمان ها در شهر قزوین جهت جنوب می باشد. این جهت گیری با جهت غالب در خانه های سنتی این شهر مطابقت دارد.

کلیدواژه ها:

جهت گیری خانه های سنتی ، جهت ساختمان ، جهت گیری ، تابش خورشیدی ، قزوین