مقایسه اندازه بلورهای محاسبه شده در شیشه-سرامیک های مغناطیسی با روش های XRD، VSM و SEM

هایپرترمیای سیال مغناطیسی یکی از روش های جدید درمان سرطان است. زمانی که نانوذرات در یک میدان مغناطیسی متناوب قرار می گیرند، به دلیل تلفات مغناطیسی دمای ذرات مغناطیسی بالا رفته و منجر به نابودی سلول های سرطانی می شود. مهم ترین مساله در میزان تلفات، اندازه بلورهای مغناطیسی است. در این بررسی شیشه سرامیک با ترکیب ۳۵SiO۲-۵۰FeO-۱۵CaO به روش سل سنتز و عملیات حرارتی نمونه ها در دماهای ۴۴۰℃ و ℃۵۲۰ انجام شد. در نمونه عملیات حرارتی شده در دمای ℃۴۴۰ فقط بلورهای فرومغناطیس مگهمیت متبلور شدند، در حالیکه با افزایش دمای عملیات حرارتی به ℃۵۲۰، به دلیل اکسید شدن بلورهای مگهمیت، بلورهای آنتی فرومغناطیس هماتیت نیز دیده شد. اندازه بلورهای مگهمیت با روش های مختلف (بر اساس الگوی پراش اشعه ایکس، منحنی مغناطش و تصاویر میکروسکوپ الکترونی) محاسبه شد. اندازه بلورهای مگهمیت برای نمونه عملیات حرارتی شده در دمای ℃۴۴۰ بر اساس داده های الگوی پراش پرتوایکس با استفاده از روش های شرر، ویلیامسون-هال و منشی به ترتیب nm ۸۰، ۸۶/۴ و nm ۸۸ محاسبه شد. اندازه همین بلورها با استفاده از نتایج منحنی مغناطش nm۶۴ محاسبه شد. کم بودن اندازه بلورهای محاسبه شده با داده های منحنی مغناطش در مقایسه با نتایج بدست آمده از الگوی پراش اشعه ایکس به حضور لایه مرده مغناطیسی در سطح بلورهای مگهمیت نسبت داده شد. در گام آخر نیز اندازه همین بلورها با استفاده از تصاویر میکروسکوپ الکترونی روبشی اندازه گیری و مقدار آن nm ۱۱۰ بود.

کلیدواژه ها:

هایپرترمیای سیال مغناطیسی ، مگهمیت ، XRD ، VSM و SEM