تحلیل روان شناختی و جامعه شناختی اهمیت نگاه داشت زبان در متون منثور ادب فارسی

یکی از مهم ترین و پربسامدترین مباحثی که در متون منثور زبان و ادبیات فارسی بازتاب یافته است، اهمیت سکوت و نگاه داشت زبان از گفتن بسیاری از سخنان و بی پروایی در بیان است. به عنوان مثال در تاریخ بیهقی، یکی از عوامل نابودی حسنک وزیر، عدم نگاه داشت زبان معرفی شده که به صورت صفت زبان نگاه ناداشته برای حسنک وزیر و عاملی برای نابودی او ذکر شده است. نکته مهم این است که برخلاف آن چه که در ابتدای امر به نظر می رسد، تاکید بر نگاه داشت زبان و پرهیز از گستاخی در بیان، نه فقط مبحثی تعلیمی و برای تربیت است، بلکه به صورت ضمنی بازگوکننده شرایط سیاسی، اجتماعی، تاریخی و فرهنگی هر دوره ای است. تحلیل جامعه شناختی و هم چنین روان شناختی تعالیم مربوط به زبان و سکوت در متون منثور ادبیات فارسی می تواند در تحلیل بسیاری از مباحث فرهنگی ادوار مختلف تاریخ فرهنگی ایران از جمله استبداد حاکم بر دربار پادشاهان، جایگاه حساس نویسندگان درباری و شرایط بی اعتمادی و ریاکاری موجود در دربار شاهان کارساز باشد.

کلیدواژه ها:

مطالعه روان شناختی ، مطالعه جامعه شناختی ، متون نثر ، نگاه داشت زبان