سخن سردبیر ۶۰
محل انتشار: فصلنامه علوم زمین، دوره: 15، شماره: 60
سال انتشار: 1385
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 141
متن کامل این مقاله منتشر نشده است و فقط به صورت چکیده یا چکیده مبسوط در پایگاه موجود می باشد.
توضیح: معمولا کلیه مقالاتی که کمتر از ۵ صفحه باشند در پایگاه سیویلیکا اصل مقاله (فول تکست) محسوب نمی شوند و فقط کاربران عضو بدون کسر اعتبار می توانند فایل آنها را دریافت نمایند.
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_GSJ-15-60_001
تاریخ نمایه سازی: 30 آبان 1403
چکیده مقاله:
مدتی بود که فصلنامه علوم زمین گرفتار به اصطلاح «پروسه»ها و دست اندازهای اداری شده بود و برای تامین بودجه چاپ و نشر آن مشکلاتی سر راه این فصلنامه قرار گرفته بود، که به همت مسئولین محترم سازمان زمین شناسی و اکتشافات معدنی کشور این گیر رفع شده است. ضمن پوزش از دوستان گرانقدر این نشریه علمی-پژوهشی وعده ما به این که مانند گذشته فصلنامه را به روز نموده و پس از این به موقع آن را به انجام رسانده و تقدیمتان کنیم انشاا... . در این ایام فترت و تاخیر فصلنامه بر حسب اتفاق آماری به دست مان رسید که بسیار جالب و قابل تامل و بررسی بود. شما هم به این اعداد و ارقام توجه فرمایید. در ایران حدود ۸۳ مرکز عالی (اعم از دولتی و غیردولتی، دانشگاه یا مرکز آموزش عالی) وجود دارند که در رشته های زمین شناسی و معدن دانشجوی کارشناسی می پذیرند و حداقل نیمی از آنها کارشناسی ارشد و بعضیها هم دکترا. با یک حساب سرانگشتی و با فرض این که در کارشناسی سالانه هر موسسه عالی آموزشی فقط ۳۰ نفر (بعضیها تا ۶۰ نفر هم آمار پذیرش دارند) فارغ التحصیل روانه بازار کار کنند رقمی بالغ بر ۲۴۰۰ نفر در سال خواهد شد. بر این تعداد اگر ۱۰۰۰ نفر کارشناسی ارشد را هم اضافه بنمائیم می رسیم به عدد ۳۴۰۰ نفر. این از نظر توان و ظرفیت پذیرش دانشجویان بسیار قابل توجه می باشد به گونه ای که به جرات می توان گفت کمتر کشوری در دنیا سراغ داریم که این تعداد زمین شناس و معدن شناس را در یک سال به بازار کار روانه می نماید که از این دیدگاه واقعا مبارک است ولی این یک طرف سکه است، آن طرف سکه این است که برای بکار گرفتن این نیروی عظیم چه فکری شده؟ آیا مجموع ادارات، سازمانها و شرکتها اعم از دولتی و بخش خصوصی ما توان جذب این تعداد فارغ التحصیل جوان جویای نام را دارند؟ در عمل می بینیم که جواب منفی است و نتیجه این که هر سال بر تعداد بیکاران دانش آموخته این حرفه افزوده می شود. بر کسی عواقب وخیم این نقیصه هم پوشیده نیست و ادامه کار دورنمای مطلوبی را ترسیم نمی نماید. بحث این که به گفته یکی از مسئولین آموزش عالی «دانشگاه دیده بیکار بهتر از دانشگاه ندیده بیکار است» از حوصله این مقاله خارج است، ولی آیا بهتر نیست، قبل از این که مناری ساخته شود فکری هم برای گودال جایگیری آن در نظر بگیریم؟ برای این که با تورم فارغ التحصیل و بیکاران رشته های زمین شناسی و معدن بیشتر آشنا شوید در اطراف بهمن ماه که همایش سالانه زمین شناسی در سازمان برگزار خواهد شد سری به سازمان زمین شناسی بزنید و خیل عظیم فارغ التحصیلان و دانشجویانی را که به این همایش می آیند از نزدیک ببینید و اگر وقت داشتید پای درد دل بعضی از آنها هم بنشینید.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
منوچهر قرشی
سازمان زمین شناسی و اکتشافات معندی کشور