نقش ایدئولوژی های برنامه درسی در جهت دهی به ارزش ها، اهداف و روش های تعلیم و تربیت

این پژوهش با هدف تعیین نوع جهت گیری ایدئولوژی های ششگانه برنامه درسی نسبت به ارزش ها، اهداف، و روش های تربیت انجام شد. در گام نخست، با استفاده از یک طرح تحلیل محتوای کیفی، فصل مربوط به ایدئولوژی های برنامه درسی (جزمیت گرایی مذهبی، انسان گرایی عقلانی، پیشرفت گرایی، نظریه انتقادی، نومفهوم گرایی و کثرت گرایی شناختی) از کتاب تصورات تربیتی (آیزنر، ۱۹۹۴) تحلیل شد تا موضع هر یک از ایدئولوژی ها درباره برنامه درسی مطلوب تعیین شود. سپس در گام دوم، تعداد یازده متخصص نظریه برنامه درسی از طریق یک پیمایش کیفی دعوت به مشارکت شدند تا چارچوب تدوین شده را ارزشیابی و اعتبارسنجی کنند. نتایج حاکی از آن است که هر ایدئولوژی به یک مفروضه منطقی متمایز متکی است و مطابق با آن مفروضه به تجویز اهداف، محتوا، فعالیت های تدریس و رویه های سنجش می پردازد. این نتایج به سیاستگذاران تربیتی، برنامه ریزان درسی، معلمان و والدین کمک می کند ایدئولوژی های برنامه درسی را با هم مقایسه کنند و بر اساس این شناخت درباره موضع گیری خویش درباره برنامه درسی مطلوب بیندیشند.

کلیدواژه ها:

نظریه برنامه درسی ، ایدئولوژی برنامه درسی ، آرمان تربیتی ، محتوای برنامه درسی ، راهبردهای تدریس