سنجش و ارزیابی زیست پذیری شهری با تاکید بر شاخص های حمل ونقل پاک (مطالعه موردی: منطقه ۸ شهر تهران)*

حمل ونقل مبتنی بر وسایل حمل ونقل موتوری، طیف وسیعی از پیامدهای منفی بر جوامع شهری و محیط زیست دارد که می توان با انواع آلودگی ها، حجم ترافیک سنگین، افزایش تصادفات اشاره نمود. از راهکارهای حمل ونقل شهری هماهنگ و سازگار با زیست پذیری شهری استفاده از دوچرخه در سفرهای درون شهری در کنار دیگر شیوه های حمل ونقل عمومی است. ازاین رو این پژوهش به بررسی زیست پذیری حمل ونقل پاک منطقه ۸ شهر تهران پرداخته است. روش تحقیق این پژوهش توصیفی – تحلیلی است و داده ها با مطالعات کتابخانه ای و پیمایشی (تکنیک پرسشنامه و مصاحبه) جمع آوری گردید. روایی ابزار و سطح پایایی آن با آلفای کرونباخ ۰.۹۸ بدست آمد. حجم نمونه براساس جمعیت سال ۱۳۹۵ منطقه با استفاده از فرمول کوکران ۳۸۳ نفر بدست آمد. تجزیه وتحلیل داده ها با آزمون های تی تک نمونه و فریدمن و در نرم افزار SPSS صورت گرفت. نتایج این پژوهش نشان می دهد که وضعیت زیست پذیری منطقه ۸ شهر تهران در تمامی شاخص ها به جز شاخص اقتصادی مثبت و بیشتر از مقدار ۵/۲ بدست آمده است که نشان از وضعیت مناسب شاخص های مدنظر در کل منطقه می باشد. همچنین ضریب معناداری نشان می دهد که تنها در دو شاخص جذابیت و زیبایی (۰۱۹/۰) و دسترسی (۰۰۹/۰)، تفاوت معناداری در محلات منطقه ۸ شهر تهران وجود دارد. همچنین نتایج وضعیت محلات در برخورداری از شاخص های زیست پذیری حمل ونقل پاک نشان می دهد که محلات تهرانپارس، دردشت، مدائن و هفت حوض به ترتیب جایگاه اول تا چهارم برخورداری و زیست پذیری حمل ونقل پاک را به خود اختصاص داده اند و محلات نارمک، لشکر شرقی، لشکر غربی و تسلیحات رتبه های نهایی میزان زیست پذیری را کسب نموده اند.

کلیدواژه ها:

زیست پذیری ، حمل ونقل پاک ، منطقه ۸ شهر تهران