تاثیر واکنش قلیایی سیلیسی بر خواص مکانیکی بتن های حاوی تراس

واکنش قلیایی سیلیسی یکی از مهم ترین نگرانی ها را در عمر سرویس دهی بتن ایجاد کرده است. این واکنش عمر سازه های بتنی را کاهش داده و هزینه های تعمیرات و نگهداری سازه ها را افزایش می دهد. علاوه بر این، وقوع این واکنش مخرب، بر ساختار داخلی بتن تاثیر می گذارد و یکپارچگی مخلوط بتنی را کاهش می دهد. بنابراین، خواص مکانیکی بتن می تواند به طور قابل توجهی تحت تاثیر واکنش قلیایی سیلیسی قرار گیرد. تحقیقات گوناگونی پیرامون این موضوع انجام شده است و بیشتر نتایج کاهش خواص مکانیکی بتن در اثر واکنش یادشده را ثابت کرده است. در این مطالعه علاوه بر بررسی تغییرات طول نمونه های ملاتی و بتنی، اثر این واکنش بر روی سه ویژگی مکانیکی اصلی بتن (مقاومت فشاری، مقاومت خمشی و مقاومت کششی) نیز بررسی شده است. به این منظور، مخلوط هایی با و بدون تراس و حاوی سنگدانه هایی با درجات واکنش‎ پذیری متفاوت (از معادنی از تبریز و زنجان) تهیه و تحت شرایط مختلف عمل آوری شدند. بعبارتی در پژوهش حاضر، از ماده پوزولانی تراس (تا سقف ۳۵ درصد در ملات و تا سقف ۲۰ درصد در بتن) به عنوان راهی جهت کنترل واکنش قلیایی سیلیسی سنگدانه ها استفاده شد. نتایج حاصل نشان داد که تمامی خواص مورد مطالعه، در بتن هایی که تحت تاثیر واکنش یادشده بودند، کاهش یافت. با این حال، این کاهش خواص مکانیکی به درجه واکنش پذیری سنگدانه های مورد استفاده بستگی داشت. علاوه بر این، استفاده از تراس به عنوان جایگزین بخشی از سیمان توانست اثرات مخرب واکنش قلیایی سیلیسی را کاهش دهد. در مجموع با توجه به نتایج حاصل در بخش ملات و بتن مقدار بهینه مصرف تراس را می توان حدود ۲۰ جرم سیمان برای کنترل این واکنش عنوان نمود. ضمنا می توان عنوان نمود که بین نتایج تغییرات طول و تغییرات مشخصه های مکانیکی مطالعه شده، ارتباط برقرار است.

کلیدواژه ها:

واکنش قلیایی سیلیسی (ASR) ، مقاومت فشاری ، مقاومت خمشی ، مقاومت کششی ، تراس