ارائه الگوی پاویون با بهره گیری از شیوه معماری آذری (دوره ایلخانیان) در بافت فرسوده محله بابا قاسم
سال انتشار: 1403
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 268
فایل این مقاله در 8 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
این مقاله در بخشهای موضوعی زیر دسته بندی شده است:
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_MAREM-7-1_001
تاریخ نمایه سازی: 27 آبان 1403
چکیده مقاله:
وجود بافت های فرسوده در هر شهر باعث بروز مشکلات متعددی چه از لحاظ اجتماعی و فرهنگی و چه از لحاظ فرهنگی برای ساکنین و مراجعه کنندگان آن بافت می شود. محله باباقاسم و با وجود دو بنای تاریخی ارزشمند در آن نیز مشکلاتی را برای ساکنین ایجاد کرده است. نبود امنیت، عدم تمایل نسل جوان در محله، تجمع زباله در محله به مدت طولانی قدیمی ساز بودن منازل در محله و ... برخی از این مشکلات می باشد. از طرفی داشتن آثار معماری غنی در ایران چه از لحاظ حفظ پیشینه تاریخی چه از لحاظ الهام بخش بودن در طراحی و اجرای بنا های جدید از اهمیت بالایی برخوردار است. که علاوه بر توجه به آثار تاریخی و حفظ و حراست از آنها توجه به محیط پیرامون آنها یکی از پر اهمیت ترین وظایفی است که بردوش هر انسان علا الخصوص معماران و شهرسازان است. بقعه و مدرسه بابا قاسم که از رمان ایلخانیان بر جای مانده نمونه از شیوه معماری آذری است که در این بافت واقع شده و مورد کم لطفی بسیار قرار گرفته است. از طرف دیگر میل انسان به پیشرفت در هر زمینه ای باعث شده تا همیشه به دنبال آثار و تکنولوژی جدید باشد در معماری نیز بناهای جدید مانند پاویون مورد استقبال مردم قرار خواهد گرفت حال آنکه در معماری سنتی ایران پاویون با عناوین مختلف حضور داشته است. اما به مرور زمان طراحی آنها کم شده است. هدف از این پژوهش ارائه الگوی پاویون با بهره گیری از شیوه معماری آذری (دوره ایلخانیان) در بافت فرسوده محله بابا قاسم می باشد. در این پژوهش از روش تحقیق توصیفی _ تحلیلی از نوع کمی-کیفی و راهبرد نمونه موردی استفاده شده است. با توجه به یافته های تحقیق نتایج نشان می دهد که علاوه بر شناخت فضاهایی که از نظر عملکردی مشابه پاویون هستند با مدیریت قوی و کارآمد و هدایت و بکارگیری صحیح نیرو ها، هم چنین با بررسی و شناخت کامل شیوه معماری آذری می توان به الگویی برای پاویون با بهره گیری از شیوه آذری رسید.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
شیدا اسدی
دانشجوی کارشناسی ارشد ، گروه معماری ، دانشکده فنی و مهندسی ، دانشگاه غیر دولتی شهید اشرفی اصفهانی ، اصفهان ، ایران.
مهران کاراحمدی
استادیار و عضو هیئت علمی، گروه معماری، دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه غیر دولتی شهید اشرفی اصفهانی، اصفهان، ایران (نویسنده مسئول)
نرگس سلطانی
عضو هیئت علمی، گروه معماری ، دانشکده فنی و مهندسی ، دانشگاه غیر دولتی شهید اشرفی اصفهانی ، اصفهان ، ایران