ارزیابی اقتصادی نیروگاه های فتوولتائیک متصل به شبکه در مقیاس های ۲۰،۱۰۰و۲۰۰ کیلووات در شهراصفهان

کشور ایران ظرفیت مناسبی از نظر انرژی خورشیدی دارد. این ظرفیت تابش مناسب، امکان تولید برق به روش فتوولتائیک را فراهم می کند. یکی از موانع رشد و گسترش تولید برق به روش فتوولتائیک، مسائل اقتصادی نیروگاه های فتوولتائیک از حیث سوددهی می باشد. از دیدگاه بخش مردمی، توجیه پذیری اقتصادی سرمایه گذاری، اهمیت بالایی دارد. بدین روی، پژوهش حاضر، به ارزیابی اقتصادی نیروگاه های فتوولتائیک متصل به شبکه در سه مقیاس ۲۰، ۱۰۰ و ۲۰۰ کیلووات در شهر اصفهان پرداخت.در ارزیابی اقتصادی نیروگاه های فتوولتائیک، سه مولفه ی سرمایه اولیه، درآمد و هزینه جاری نقش دارد که هر کدام از مولفه هایی تشکیل شدهاست.ارزیابی اقتصادی هر نیروگاه با استفاده از سه معیار دوره بازگشت سرمایه، ارزش حال خالص و نرخ بازگشت داخلی انجام شد.دوره بازگشت سرمایه نیروگاه ۲۰، ۱۰۰ و ۲۰۰ کیلووات بین ۵/۵ تا ۶ سال محاسبه شد که از نظر معیار دوره بازگشت سرمایه، هر سه نیروگاه از نظر اقتصادی سودده بودند.از نظر نرخ بازگشت داخلی، نرخ بازگشت داخلی نیروگاه ۲۰ کیلووات ۰/۲۰۳، ۱۰۰ کیلووات ۰/۲۱۱ و ۲۰۰ کیلووات ۰/۲۱۳ تعیین شد کهبا توجه به حداقل نرخ جذب کننده ۰/۲۳ ،نشان از زیان ده بودن سرمایه گذاری داشت.از نظر ارزش حال خالص، ارزش حال خالص نیروگاه ۲۰ کیلووات ۱۱۵,۹۸۹,۶۶۰ -تومان، ۱۰۰ کیلووات ۳۸۷,۰۳۵,۹۵۸ -تومان و ۲۰۰ کیلووات ۶۷۲,۱۹۴,۴۱۲ -تومان محاسبه شد که مجددا زیان ده بودنسرمایه گذاری را نشان می داد.جهت سودده شدن پروژه، سه راهکار تغییر تعرفه خرید، تغییر ضریب پله قرارداد خرید تضمینی و ایجاد تسهیلات به صورت منفرد و ترکیبی مورد استفاده قرار گرفت و ده حالت پیشنهادی با نرخ بازده داخلی ۰/۲۷ و یا نزدیک ترین مقادیر به این نرخ، ارائه شد و محاسبات مرتبط صورت گرفت.

کلیدواژه ها:

نیروگاه فتوولتائیک متصل به شبکه ، ارزیابیاقتصادی ، دوره بازگشت سرمایه ، ارزش حال خالص ، نرخ بازگشتداخلی