دانش بومی جوامع بومی محلی استان خراسان شمالی

قدرت بخشی به جامعه محلی از طریق بومی سازی و بر پایه دانش بومی یکی از گفتمان هایی است که در عرصه پارادایم های جدید توسعه مطرح و مورد توجه زیادی قرار گرفته است. بومی سازی در ارتباط با برخورد جامعه با روند دگرگونی از سنتی به مدرن و نحوه برخورد یا تعامل جامعه درون مدار با جامعه بیرونی مفهوم پیدا می کند. روش تحقیق پژوهش توصیفی – تحلیلی است که با بررسی منابع، مقالات و مطالعات کتابخانه ای و با ابزار فیش برداری انجام شده است. به ودیعه گرفتن روش ها و تجارب دیگران بدون در نظر گرفتن تفاوت های بین جوامع، فرهنگ ها و فضاها نمی تواند منجر به توسعه پایا و بادوامی در این جوامع شود. تجربه روشن ساخته است که بسیاری از تکنیک ها و روش های سنتی در عرصه تولید، فرهنگ و اجتماع در جامعه محلی بومی به دلیل سازگاری و تطابق با زیست بوم این جوامع همان روش هایی هستند که امروزه معرف روش های رسیدن به توسعه پایدار می باشند. بنابراین یکی از راه حل های توسعه پایدار استفاده از دانش بومی بر اساس تجربه است که غالبا در طول زمان آزموده شده و با فرهنگ محلی و محیط زیست سازگار گردیده و لذا پویایی و کارآیی لازم را کسب نموده است. در این مقاله به بررسی روش های سنتی (برف اندیل، موسیقی اصیل، سیاه چادر، طبیعت درمانی)که در جوامع بومی محلی استان خراسان شمالی بکار گرفته می شود خواهیم پرداخت.

کلیدواژه ها:

دانش سنتی ، جوامع بومی محلی ، برف اندیل