بررسی رابطه ی بین رویکردهای مطالعه و عملکرد تحصیلی با نقش واسطه ای خودکارآمدی تحصیلی دانش آموزان مقطع متوسطه دوم شهر فیروزآباد

پژوهش حاضر که با هدف بررسی رابطه ی بین رویکردهای مطالعه و عملکرد تحصیلی با نقش واسطه ای خودکارآمدی تحصیلی انجام شد، از جمله ی پژوهش های توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعه ی آماری پژوهش شامل تمامی دانش آموزان دوره ی متوسطه ی دوم شهر فیروزآباد در سال تحصیلی ۱۴۰۰-۱۴۰۱ به تعداد ۴۴۷۰ نفر (۲۲۱۹ دختر و ۲۲۵۱ پسر) بود که از بین آن ها و با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی- خوشه ای چندمرحله ای، تعداد ۳۵۰ نفر دانش آموز (۱۷۴ دختر و ۱۷۶ پسر) به عنوان اعضای نمونه ی آماری انتخاب شدند. به منظور جمع آوری اطلاعات از پرسشنامه های رویکردهای مطالعه بنی اسدی و پورشافعی (۱۳۹۲)، پرسشنامه ی خودکارآمدی تحصیلی توسط مظاهری و صادقی (۱۳۹۴) و معدل دانش آموزان به عنوان شاخص عملکرد تحصیلی استفاده شد. روایی و پایایی ابزارها با استفاده از تحلیل گویه و ضریب آلفای کرونباخ محاسبه شد. داده های به دست آمده با استفاده از شاخص های آمار توصیفی (فراوانی، میانگین و انحراف استاندارد)، محاسبه ضریب همبستگی پیرسون، آزمون تی تک نمونه ای، آزمون فریدمن، ضریب همبستگی پیرسون و معادلات ساختاری مورد تحلیل قرار گرفت. نتایج پژوهش نشان داد که میزان عملکرد تحصیلی دانش آموزان، بالا تر از حد متوسط می باشد. از طرفی، رویکرد مطالعه غالب دانش آموزان دوره ی متوسطه دوم شهر فیروزآباد، رویکرد مطالعه عمیق می باشد. همچنین، یافته ها نشان دادند که رویکردهای مطالعه و عملکرد تحصیلی دانش آموزان، رابطه ی آماری معناداری وجود دارد. بین رویکردهای مطالعه و خودکارآمدی تحصیلی دانش آموزان، رابطه ی آماری معناداری وجود دارد. بین خودکارآمدی تحصیلی و عملکرد تحصیلی دانش آموزان، رابطه ی آماری معناداری وجود دارد. بین رویکردهای مطالعه و عملکرد تحصیلی با نقش واسطه ای خودکارآمدی تحصیلی دانش آموزان، رابطه ی آماری معناداری وجود دارد.

کلیدواژه ها:

رویکردهای مطالعه ، عملکرد تحصیلی ، خودکارآمدی تحصیلی ، دانش آموزان.