ارزیابی تاثیرات کاهش سهم بیمه اتکایی اجباری بر عملکرد شرکت های بیمه و چشم انداز بازار بیمه های اتکایی در ایران

بیمه ی اتکایی اجباری یکی از ابزارهای انتقال ریسک است که اغلب در کشورهای درحالتوسعه با هدف تقویت ثبات صنعت بیمه ، توسط دولت ها مورد استفاده قرار می گیرد. با توجه به اخذ سیاست هایی مبنی بر کاهش سهم واگذاری اتکایی اجباری طی سالیان اخیر در ایران، تحقیق حاضر آثار این تصمیم بر عملکرد شرکت های بیمه ی مستقیم و بازار بیمه های اتکایی را مورد بررسی قرار می دهد. بدین منظور، با استفاده از تحلیل رگرسیونی دادههای پانلی بر روی دادههای شرکت های بیمه ی جنرال طی سالهای ۱۳۹۳ تا ۱۴۰۱، تاثیر کاهش سهم واگذاری اتکایی اجباری بر روی سودآوری ، توانگری مالی و میزان واگذاری اتکایی غیراجباری (اختیاری ) شرکت های بیمه ارزیابی شده است . نتایج بدست آمده نشان می دهد کاهش سهم واگذاری اتکایی اجباری ، تاثیر معناداری بر روی سودآوری و توانگری مالی شرکت های بیمه ی موردبررسی نداشته است ، اما این تصمیم بر افزایش میزان واگذاری اتکایی اختیاری بسیار تاثیرگذار بوده است . با توجه به عدم تاثیرگذاری کاهش واگذاری اتکایی اجباری بر روی نسبت های بازده دارایی ها و توانگری مالی ، به عنوان دو شاخص مهم سنجش عملکرد مالی شرکت های بیمه ، انتظار می رود کاهش بیشتر آن آثار منفی برروی عملکرد شرکت های بیمه ی مستقیم در ایران نداشته باشد. از طرف دیگر، این امر می تواند سبب افزایش ظرفیت بیمه های اتکایی در کشور شده و زمینه ساز ورود بازیگران جدید به بازار بیمه های اتکایی شود. در چنین حالتی شرکت های بیمه می توانند با داشتن اختیار بیشتر، ریسک ها را مطابق با مکانیزمهای مطلوب خود به بیمه گران اتکایی منتقل کنند و با مدیریت ریسک موثرتر، به توزیع مناسب ریسک های بیمه ای کمک کنند.

کلیدواژه ها:

بیمه اتکایی ، مدیریت ریسک ، بیمه اتکایی اجباری ، سودآوری ، توانگری مالی .