بررسی اثرات میزان تخلخل بستر مشبک سیمی بر بازده حرارتی در طرحهای مختلف هواگرمکن خورشیدی

در سال های اخیر، نیاز فزاینده به راه حل های پایدار برای تامین انرژی و کاهش تاثیرات زیست محیطی ناشی از مصرف سوخت های فسیلی، تحقیقات گسترده ای را در زمینه بهینه سازی فناوری های انرژی تجدیدپذیر به ویژه انرژی خورشیدی به دنبال داشته است. یکی از تکنولوژی های مهم در این زمینه، هواگرمکن های خورشیدی با صفحات تخت هستند که به دلیل طراحی ساده و هزینه مناسب، کاربردهای گسترده ای در تامین گرمایش، تهویه و خشک کردن صنعتی دارند. لذا توجه به بهبود طراحی هواگرمکن های خورشیدی به منظور افزایش بهره وری انرژی در این سیستم ها ضروری است. در این مطالعه با بررسی دو طرح متفاوت از هواگرمکن خورشیدی دارای بستر مشبک و مسیر بازیاب، مشخص شد که میزان تخلخل و موقعیت بستر مشبک در سیستم تاثیر مستقیمی بر انتقال حرارت و بازده حرارتی دارد. نتایج نشان می دهد که قرارگیری بستر مشبک در زیر صفحه جاذب به طور قابل توجهی بازده حرارتی را بهبود می بخشد و این بهبود می تواند بار گرمایشی سیستم های تهویه مطبوع، تهویه و گرمایش را کاهش دهد، همچنین در هرنوع هواگرمکن با افزایش تخلخل بستر مشبک مورد استفاده، افزایش دبی جرمی وافزایش ضریب بازگشت، بازده حرارتی بیشتر می-شود. در ضرایب بازگشت پایین، اگر در طرح اول از بستر مشبکی با تخلخل بیشتر نسبت به طرح دوم استفاده شود، بازده حرارتی بالاتری ایجاد خواهد شد.

کلیدواژه ها:

هواگرمکن خورشیدی ، بستر مشبک ، تخلخل ، بازچرخش جریان ، بازده حرارتی